سو ء هاضمه Dyspepsia

سو ء هاضمه، همچنین به نام رو دل یا دیر هضمی، مشکلی است که اغلب بزرگسالان حداقل یک بار در طول زندگی آن را تجربه کرده اند، ناراحتی قسمت بالای شکم، تهوع، استفراغ و آروغ زدن همگی نشانه های سوء هاضمه هستند. سوء هاضمه اغلب در ارتباط با مصرف غذای زیاد است، بخصوص غذاهای سنگین و چرب، دیر غذا خوردن در شب، سیگار کشیدن، مصرف الکل، یا تنش های زندگی. برای برخی افراد، سوء هاضمه به طور منظم اتفاق می افتد و یک موضوع و مسئله سلامت و کیفیت زندگی می شود.

 

نشانه ها

 

-          ناراحتی در قسمت بالای شکم

-          احساس باد کردن و نفخ

-          تهوع با یا بدون استفراغ

-          آروغ زدن

-          گاز شکمی

-          احساس پری بعد از مقدار کمی غذا(موسوم به احساس سیری زودرس)

 

زمانی که باید پزشک خود را ببینید

 

چون نشانه های مشابه آنهایی که سوء هاضمه دارد ممکن است دلالت بر بیماریهای وخیم کند، شما باید پزشک خود را ملاقات نمایید اگر دارای سوء هاضمه بر اساس یک نظم هستید.اگر شما مدفوع خونی دارید یا خون استفراغ می کنید شما باید بلافاصله یک پزشک را ببینید. مشکلات پزشکی که نشانه های مشابه دارند شامل بازگشت اسید از معده به مریgasteroesophageal reflux  به نام GERD شناخته می شود، بیماری زخم های گوارشی، سرطان معده، سرطان لوزالمعده، التهاب لوزالمعدهpancreatitis  ، بیماریهای کیسه صفرا، سندرم کولون تحریک پذیر، و حتی بیماریهای قلبی(درد ناحیه بالای شکم ممکن است در اثر آنژین یا حمله قلبی باشد).

 

آزمایشات

 

چون سو ء هاضمه می تواند یک نشانه از بیماری زیر بنایی داخلی باشد، پزشک شما ممکن است آزمایشاتی را برای دیدن دیگر وضعیت ها انجام دهد. این آزمایشات ممکن است شامل خوردن باریم( یک آزمایش رادیوگرافی که در آن بیمار محلول حاوی باریم را بلع کرده تا طرح دستگاه گوارش معده و روده به دست آید)، اندوسکوپی قسمت بالای دستگاه گوارش(یک لوله نورانی که از طریق مری به داخل معده رفته برای دیدن غیر طبیعی های آنها)، یا سی تی اسکن.

 

درمان و پیشگیری

 

-          از غذاهایی که باعث تشدید نشانه های سوء هاضمه می شود پرهیز کنید.

-          از عواملی که سوء هاضمه را بدتر می کند، مانند خوردن غذای زیاد، بخصوص غذای سنگین و چرب، دیر غذا خوردن در شب، به سرعت غذا خوردن، یا غذا خوردن قبل از ورزش کردن.

-          سیگار نکشید.

-          از الکل دوری کنید، اگر ایجاد نشانه های سوء هاضمه کند.

-          وزن خود را در حد سلامت نگه دارید، که کمک به کاهش نشانه های سوء هاضمه می کند.

-          ورزش منظم( حداقل 30 دقیقه فعالیت جسمی منظم در اغلب روزهای هفته) برای کاهش استرس، کنترل وزن، و بهبود رفاه، همه آنها ممکن است سوء هاضمه را راحت کند.

-          توصیه های پزشک خود را در خصوص داروها برای درمان سوء هاضمه دنبال کنید.اینها ممکن است شامل آنتی اسیدها، مهار کننده های پمپ پروتون مانند امپرازول، مهار کننده های گیرنده هیستامین-2 ، و داروهای افزایش حرکت ( کمک به تخلیه معده می کند) . داروهای دیگر ممکن است برای افراد با دیگر مشکلات پزشکی که اثر بر نشانه های سوء هاضمه می گذارند تجویز می شود.

       JAMA

 

2 نوشته شده در  جمعه ٢۳ تیر ،۱۳۸٥ساعت ۱٠:٢٦ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

غش و ضعفFainting

 

غش و ضعف، همچنین با اصطلاح پزشکی سنکوپ syncope ، که کاهش موقت هوشیاری است شناخته می شود، اغلب همراه با زمین افتادن یا تمایل شدید برای دراز کشیدن است، و به دنبال آن بهبودی خودبخودی. شایعترین دلایل غش کاهش موقت جریان خون مغز است. به استثنای خطر صدمات جسمی به دنبال افتادن، غش به خودی خود اغلب یک مشکل وخیم سلامتی نیست. هرچند که، برخی اوقات غش کردن میتواند علامتی از یک بیماری زمینه ای وخیم باشد، بنابراین مشخص کردن علت مهم است.

 

علل غش

 

-          استرس های هیجانی

-          افتادن فشار خون به علت تغییر در وضعیت یا خونریزی

-          گرما یا از دست دادن آب بدن

-          آریتمی( ضربانات نامنظم قلب)

-          غیر طبیعی بودن قلب

-          یک ناحیه خیلی حساس در یک شریان گردنی به نام سرخرگ کاروتید

-          لخته های خون در ریه

 

نشانه های شایع قبل از غش

 

-          گرما

-          تهوع

-          سفید شدن و یا سیاه شدن میدان دید

-          سرگیجه، سبکی سر

-          عرق کردن کف دستها و پاها

 

تشخیص علل سنکوپ

 

یک معاینه بالینی و یک تاریخچه دقیق از آنچه که قبل و در خلال غش اتفاق افتاده در تشخیص علت خیلی مهم است. افرادی که غش میکنند اغلب باید برای ضربانات نامنظم قلبی به وسیله نوار قلب مورد آزمایش قرار گیرندECG ، ماشینی که ایمپالسهای الکتریکی قلب را ثبت میکند. آنها عموما بایستی همچنین با اکو کاردیو گرام ارزشیابی شوند تا مشخص شود که آیا در ماهیجه ها و دریچه های قلب مشکلات غیر طبیعی است. در برخی موارد، آزمایشات دیگری لازم است، مانند Holter monitor ( ثبت 24 ساعته ریتم قلبی) یا یک  Tilt test، که در ان فشار خون و ضربان قلب وقتی که فرد  بر روی تخت خوابیده اندازه میگیرند و مجددا نیز وقتی که در حالت ایستاده است یا زمانی که تخت را به طرف بالا در حالت ایستاده قرار دادند اندازه میگیرند.

 

درمان

 

درمان غش بستگی به علت زمینه ای دارد. اگر مشکل جدی پیدا نشود، تنها دخالتی که ممکن است لازم باشد پرهیز از موقعیت هایی است که منجر به غش میشود و حفاظت از صدمه به خاطر افتادن است. اگر علت خیلی وخیمی پیدا شد، درمان مستقیما باید در جهت علت مسئول باشد.

JAMA

 

2 نوشته شده در  جمعه ٢ تیر ،۱۳۸٥ساعت ٩:٢۱ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

سازمان غذا و داروی آمریکا هشدار داد آنتی هیستامین ها رابطه با مرگ دارند.

2006

AP

کارمندان رسمی ایالتی به والدین و پزشکان هشدار دادند که داروهای حاوی پرومتازین به بچه های زیر 2 سال ندهند که منجر به ذکر 7 مورد مرگ در ارتباط با استفاده از آنتی هیستامین ها شده است.

 

سازمان غذا و داروی آمریکا در یک هشدار سلامتی گفت که 22 گزارش از مشکلات تنفسی در ارتباط با استفاده از داروهای آلرژی دریافت کرده که همه آنها بچه های زیر2 سال بودند.

 

داروی شناخته شده به نام پرومتازین با نام تجارتی فنرگان . تمام اشکال دارو، شامل شربت ها، شیاف ها، قرص ها و مایعات تزریقی را شامل میشود.

والدین همچنین در دادن دارو به کودکان بالاتر از 2 سال باید مراقب باشند.

 

برچسب دارو باید بر همه انواع دارو بروز شود و جمله FDA میگوید را قویا ذکر کنند.

 

دارو در سال 1951 برای درمان تب یونجه استفاده میشد، آبریزش و خارش بینی به علت آلرژی و دیگر حساسیتها .

 

2 نوشته شده در  دوشنبه ٢٢ خرداد ،۱۳۸٥ساعت ۸:۳٥ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

ریزش مو hair loss

 

ریزش مو چیست؟

ریزش مو دامنه ای از ریزش موی ملایم ( تنک شدن) تا طاسی کامل را در بر میگیرد. مو به دلایل مختلفی می تواند بیفتد. از نظر پزشکی، ریزش مو به چند دسته تقسیم می شود شامل:

 

-                       Telogen effluvium . این شکل شایع ریزش مو 2 تا 3 ماه بعد از یک استرس عمده بدنی، مانند بیماری طولانی مدت، جراحی های عمده یا عفونت های وخیم اتفاق می افتد. آن همچنین بعد از یک تغییر ناگهانی هورمونی اتفاق می افتد، بخصوص در زنان بعد از تولد بچه. مقدار متوسطی از مو از  تمام قسمت های سر ریزش می کند و در وان و شانه و روی بالش شما متوجه آنها خواهید شد. در حالی که مو بر قسمت هایی از سر ممکن است تنک تر باشد، بندرت نقاط طاس کامل دیده میشود.

 

-                عوارض جانبی دارو. ریزش مو میتواند یک عارضه جانبی از اغلب داروها باشد، شامل لیتیم، بتا بلوکرها، وارفارین، هپارین، آمفتامین و لوودوپا. بعلاوه، خیلی از داروهایی که در شیمی درمانی سرطان استفاده میشوند مانند آدریا مایسین(doxorubicin)- به صورت شایعی موجب ریزش مو در تمام سر میشود.

 

 

-    نشانه های بیماری داخلی. ریزش مو می تواند یکی از نشانه های بیماری داخلی باشد، مانند بیماری لوپوس، سیفلیس، اختلالات تیروئید( مانند کم کاری یا پرکاری تیروئید) ، عدم توازن هورمون جنسی یا یک مشکل تغذیه ای وخیم، بخصوص کمبود پروتئین،آهن، روی یا بیوتین. این کمبودها بیشتر در افرادی شایع است که بر غذاهای محدود هستند و زنانی که عادت ماهیانه سنگین دارند.

 

-    کچلی قارچی سرTinea capitis  . این شکل از کچلی تکه ای وقتی اتفاق می افتد که اغلب انواع قارچ ناحیه سر را عفونی میکنند. این موجب شکسته شدن مو در سطح پوست سر شده و پوست سر شوره دار یا فلس دار است. کچلی قارچی سر شایعترین نوع کچلی تکه ای در کودکان می باشد.

 

-    Alopecia areata . این یک نوع بیماری خود ایمنی است که موجب ریزش مو در یک یا چند نقطه میشود. علت این وضعیت مشخص نیست، اگر چه در افرادی که بیماری های دیگر خود ایمنی دارند بیشتر شایع است. وقتی که چنین روندی موجب طاسی کامل سر میشود به نام کچلی کامل Alopecia totalis نامیده میشود.

 

 

-    کچلی به علت صدمهTraumatic alopecia  . این شکل از ریزش مو بوسیله شیوه های آرایش مو که مو کشیده میشود ( محکم بستن با نخ یا طوری یا پیچیدن)، یا صدمه به مو بوسیله مواد شیمیایی قوی (بی رنگ کردن، رنگ زدن مو، فر دائم). بعلاوه، برخی افراد دارای اختلالات غیر شایع روانی هستند(trichotillomania) که در آن به صورت وسواسی موها کشیده و چرخیده میشود و موجب طاسی نقطه ای میگردد.

 

-    الگوی ارثی طاسی یا کچلی آندروژنیک. در مردان ، ریزش مو پیروی از الگوی مردانه میکند(عقب کشیدن خط مو در جلو و یا تنک شدن مو در بالای سر). این شایعترین نوع ریزش مو ، و میتواند در هر زملنی در زندگی مرد شروع شود، حتی در خلال سالیان نوجوانی(13 تا 19 سالگی).آن معمولا به وسیله تداخل 3 عامل ایجاد میگردد: یک تمایل ارثی به طرف طاسی، هورمون های مردانه و افزایش سن. خیلی از زنان به طرف درجاتی از کچلی با الگوی زنانگی میروند. در زنان، تنک شدن در بالای تمام سر یا فرق سر اتفاق می افتد، و مقدار کمی از جلو مو.

 

 

نشانه ها

ما به صورت طبیعی حدود 50 تا 100 تا مو را در روز از دست میدهیم. اگر بیشتر از این اتفاق افتد شما ممکن است مقدار زیادی مو را در شانه ، روی لباس ها، یا داخل وان پیدا کنید. شما همچنین ممکن است در یابید که موهایتان کم پشت تر شده است، و در قسمت هایی وسیعتر است، و موجب شده خط موی تان تغییر کند و یا تکه هایی از طاسی نمایان شده است.

 

وقتی که ریزش مو در اثر عوارض جانبی دارو ها و Telogen effluvium است، ریزش مو معمولا تمام نقاط سر است، در حالی که در کچلی قارچی و کچلی منطقه ای، ریزش مو در تکه های کوچکی صورت میگیرد . همچنین کچلی قارچی می تواند موجب نشانه های بیشتری شود، مانند پوسته پوسته شدن پوست سر یا ناحیه ای از موهای شکسته که شبیه نقطه های سیاه است. در کچلی نوع صدمه ایTraumatic ، منطقه ریزش مو بستگی به شیوه صدمه و تعقیب الگوی صدمه به وسیله غلطک های داغ ، توری های قیطانی یا درمان های شیمیایی دارد. در کچلی شکل مردانه، خط مو معمولا شروع به عقب رفتن از شقیقه ها میکند، و به دنبال آن تنک شدن در بالای سر. به تدریج ، فرق سر کاملا طاس می شود ، و در حاشیه سر اطراف پشت و کناره های سر مو می ماند. 

 

تشخیص

 

پزشک شما بر اساس تاریخچه پزشکی، داروهایی که شما دریافت می دارید، وضعیت تغذیه ای شما،عادت های شما در آرایش مو، و یک معاینه جسمی  علت ریزش مو را در شما تشخیص خواهد داد. اگر پزشک در شما مشکوک به عفونت قارچی سر باشد، او ممکن است یک نمونه از مو برای آزمایش بر دارد. آزمایشات خونی احتمالا لازم است اگر پزشک مشکوک به یک بیماری داخلی باشد(مانند لوپوس) یا یک مشکل تیروئید، کمبود آهن، یا عدم توازن در هورمون های جنسی.

 

زمان مورد انتظار

 

چه مدت ریزش مو طول میکشد بستگی به علت آن دارد. در Telogen effluvium برای مثال، مو معمولا بیش از چندین هفته تا ماه ها ریزش میکند، اما بعد از آن دوباره رشد میکند در خلال چندین ماه. وقتی ریزش مو در اثر عوارض جانبی دارو است، رشد مو معمولا به سمت طبیعی بر میگردد زمانی که دارو متوقف شود. اگر ریزش موی شما به علت سو ء استفاده از آرایش مو می باشد، ریزش مو معمولا متوقف می شود بعد از اینکه شما به طرف مد های طبیعی تغییر روش دادید، به استثتای کچلی در اثر کشش، که در نتیجه سالها کشیده شدن مو در نوارهای پشت سر می باشد . در کچلی عفونی قارچی سر ، قارچی که موجب مشکل شده باید برای حداقل 6 تا 12 هفته درمان شود و رشد مجدد مو آهسته است. درمان زودتر در پیشگیری از کچلی دائم مهم است. هر دو نوع الگوی کچلی مردانه و زنانه تمایل به بدتر شدن با زمان دارند ولی می تواند درمان شود.

 

پیشگیری

 

برخی از انواع ریزش مو را میتوان به وسیله کم کردن استرس ، خوردن یک غذای سالم و استفاده از شیوه های آرایش موی معقول، و ، اگر امکان داشته باشد ، تعویض داروها به داروهایی که ریزش مو نمی دهند پیشگیری کرد. ریزش مو در اثر عفونت قارچی را میتوان با تمیز نگه داشتن موها ، عدم استفاده از کلاه مشترک، شانه مشترک با دیگر افراد پیشگیری کرد. ریزش موی ارثی برخی اوقات میتوان با دارو پیشگیری کرد.

 

درمان

 

ریزش مو در نتیجه Telogen effluvium  یا عوارض جانبی داروها معمولا نیاز به درمانی بجز قطع داروهای که موجب مشکل شده ندارد. ریزش مو در اثر سو ء تغذیه یا بیماریهای داخلی معمولا با غذاهای سالم  و درمان بیماریهای زمینه ای متوقف می شود. درمان عفونتهای قارچی سر نیاز به 6 الی 12 هفته درمان خوراکی دارویی ، مانند تربینافینTerbinafine یا Itraconazole ایتراکونازول با یا بدون شامپوهای حاوی سلینیوم سولفاید (selsun blue, Head &Shoulder) یا کتوکونازولNizoral  . کچلی منطقه ای را میتوان با کورتیکو استروئیدها به صورت موضعی یا تزریق به پوست درمان کرد. دیگر درمان های این عارضه شامل کرم آنترالین Anthralin، مینوکسیدیل Minoxidil یا ترکیبی از این درمان ها است.

 

خیلی از مردان و زنان با کچلی نوع ارثی در جستجوی درمان برای ریزش مو نیستند. آنهایی که در جستجوی کمک های پزشکی هستند را میتوان با مینوکسیدیل موضعی یا در مردان فقط با فیناسترید خوراکیFinasteride(Propecia,Proscar) ، یا آنها میتوانند پیوند مو را انتخاب یا جراحی کاهش پوست سر(scalp-reductio) را انجام دهند.

 

زمانی که باید به یک متخصص مراجعه کرد

 

با پزشک خود تماس بگیرید هر زمان که در مورد ریزش موی خود نگران شدید، بخصوص اگر شما نشانه های غیر قابل توضیح دارید.

 

پیش آگهی

 

خیلی از اشکال ریزش مو یا خود محدود کننده هستند و بخودی خود خوب میشوند(عوارض جانبی داروها یا Telogen effluvium )یا با دارو درمان میشوند(کچلی قارچیTinea capitis). حتی نوع ارثی کچلی تمایل به بهبود با درمان دارد. هرچند، درمان بایستی نامحدود ادامه یابد. در برخی موارد، ریزش مو را نمیتوان برگرداند، بخصوص اگر داغ زخم توسعه یافت( مانند آنچه که در بیماریهای در ارتباط با لوپوس پوست سر اتفاق می افتد).

Harvard Medical School 

 

2 نوشته شده در  یکشنبه ٢۱ خرداد ،۱۳۸٥ساعت ۱:٢۱ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

سعادت با زندگی جنسی : مردان یا زنان؟

 

مطالعه نشان دهنده شکاف جنسیتی در رضایت جنسی استsexual well-being .

19 آوریل 2006- در سراسر جهان، مردان بیشتر از زنان با زندگی جنسی خود راضی می شوند، یک مطالعه جدید این مطلب را نشان داده است.

 

مطالعه شامل 13820 زن و 13618 مرد در 26 کشور جهان است. تمامی شرکت کنندگان حداقل 40 سال سن دارند.

بدون در نظر گرفتن اینکه شرکت کنندگان کجا زندگی می کنند، مردان عموما میزان بیشتری رضایت جنسی از زنان دارند، نوشته دانشگاه شیکاگو توسط ادوارد لومن و همکاران.

 

شرکت کنندگان فرم های تحقیقاتی رضایت جنسی را که مشخص کننده رضایت جسمی و احساسی از ارتباط جنسی ، رضایت با سلامت جنسی یا عمل آن، و اهمیت سکس در زندگی فردی را پر کردند.

 

زنان خود را در رده های پایین تری از مردان در تمامی اقلام قرار دادند، بر اساس گزارش تیمlaumann در آرشیو رفتارهای جنسی.

 

بررسی بین المللی جنسی

 

شرکت کنندگان به صورت تصادفی انتخاب شدند. به آنها گفته شد که پاسخ آنها محرمانه خواهد ماند.

سوالات بررسی شامل:

 

-          عموما، چقدر خوشحال و راضی در زندگی خود بوده اید در تمامیت(جسمی، اجتماعی، خانوادگی، کار)در خلال 12 ماه گذشته؟

-          در خلال 12 ماه گذشته، از چه طریقی لذت جسمی در ارتباط با جفت خود پیدا کرده اید؟

-          در خلال 12 ماه گذشته، رضایت روحی و احساسی که در ارتباط با جفت خود یافته اید چطور بوده؟

-          اگر شما مجبور به گذراندن بقیه زندگی خود با این عمل جنسی و سلامت جنسی که امروز دارید بودید ، احساس شما در این مورد چیست؟

 

شرکت کنندگان همچنین میزان موافقت و عدم موافقت با اظهارات بیان کردند شامل:

-          افراد پیرتر تمایلی به سکس ندارند

-          یک مرد واقعی آماده برای سکس در هر زمانی است

-          زنان کنترل بیشتری بر تمایلات جنسی خود نسبت به مردان دارند

-          زنان یک وظیفه برای برآوردن نیازهای جنسی جفت خود دارند.

 

منظرهای جهانی بر رضایت جنسی

 

محققان کشورها را به 3 دسته تقسیم کردند، که شامل:

 

-          دسته 1: اروپای غربی، مکزیک، استرالیا، کانادا، نیوزیلند، افریقای جنوبی، ایلات متحده امریکا

-          دسته 2: الجزیره، مصر، اسرائیل، ایتالیا، مغرب، ترکیه، کره، مالزی، فیلیپین، برزیل.

-          دسته3 : چین، اندونزی، ژاپن، تایوان، تایلند.

 

کشورهای در دسته 1 بیشترین میزان ارضاء جنسی را داشتند، اما دسته 2 اهمیت بیشتری منسوب به سکس تا دیگر گروه ها کردند، دسته 3 پایین ترین رتبه را در تمام دسته ها داشت.

اختلافات فرهنگی در نگرش جنسی، شیوه ها و آداب، و رضایت جنسی بین شرق و غرب استحقاق مطالعات بیشتری را دارد.

شرکت کنندگانی که از سلامتی بیشتری برخوردار بودند همچنین از میزان سکس بهتری در زندگی برخوردار بودند. مطالعه نشان داد که سلامت تاثیر بیشتری از سن دارد.

چنانکه برای شکاف جنسی،تیم laumann می نویسد که " تساوی واقعی به عنوان یک کمال مطلوب و ایده آل حتی در کشورهایی که در آنجا اعتقاد به برابری جنسی دارند گسترده تر است."

 

محدودیت های مطالعه

 

بسیاری از شرکت کنندگان بالقوه از شرکت در تحقیق امتناع کردند.هیچ فردی نمی دانست اگر نظر آنها جور در آید آنها در مطالعه مورد ملاحظه قرار می گیرند.

همچنین ، مطالعه از یک راه مشابه در تمام جهان برخوردار نبود، که می تواند بر نتایج تاثیر گذاشته باشد، محققان توجه می دهند. برای مثال بررسی ها بوسیله تلفن انجام شد در خیلی از کشورهای غربی، بوسیله پست در ژاپن، دم در ها در خاورمیانه و افریقای جنوبی، و در محل های عمومی در کشورهای اسیایی بجز ژاپن.

افرادی که از لحاظ جنسی در سال گذشته فعال نبوده اند در برخی از نتایج شامل نشده اند ، شامل آنهایی که مرتبط با فشار جنسی در همه شادکامی بوده اند.

سرمایه مطالعه بوسیله شرکت داروسازی فیزرpfizer تامین شده بود.و این شرکت هیچ نقشی در آنالیز تحقیقات ، تفسیر و گزارش یافته ها نداشته است.

webmd

 

 

2 نوشته شده در  پنجشنبه ۱۸ خرداد ،۱۳۸٥ساعت ۱٠:٠۱ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

قارچ پوستیTinea versicolor

 

 

تنیا ورسیکالر ، همچنین موسوم به پیتریازیس ورسکالر ، یکی از شایعترین عفونت های قارچی پوست است. قارچ تداخل با رنگ طبیعی پوست میکند. این منجر به محوطه های کوچکی که کم رنگ تر از پوست اطراف است می شود.

 

کرم های ضد قارچ، لوسیون ها یا شامپوها می تواند کمک به درمان تنیا ورسیکالر کند. اما بعد از درمان موفق نیز ، رنگ پوست ممکن است ناهموار برای چند هفته باقی بماند، و عفونت ممکن است باز گردد، بخصوص در محیط های گرم و مرطوب.

 

علائم و نشانه ها

 

تنیا ورسیکالر نوعی از عفونت است به عنوان یک پوشش نازک قارچی بر پوست شما. تنها علائم شامل لکه های تغییر رنگ داده پوست که به آهستگی رشد می کندو جلوگیری از رنگ گرفتن پوست می شود. لکه های فلسی کوچک پوست می تواند در رنگهای متنوع باشد شامل، سفید، صورتی، برنزه، یا قهوه ای تیره. لکه ها ممکن است در ماههای تابستان زیاد قابل توجه باشد وقتی که تغییرات در رنگ پوست طبیعی شما واضح می شود.

 

عفونت ، که بیشتر در گرما، محیط مرطوب شایع است، معمولا تاثیر بر پشت، سینه یا قسمت بالای بازوها گذاشته و ایجاد خارش خفیف می کند.

 

علل

 

پوست سالم ممکن است بطور طبیعی قارچهایی که موجب این اختلال می شود داشته باشد که  در سوراخهای پوست(محل باز شدن فولیکول های مو) در حال رشد هستند. تنیا ورسیکالر زمانی اتفاق می افتد که قارچ ها بیش از حد رشد می کنند. تعدادی از عواملی که این رشد را تشدید می کنند عبارتند از:

 

-          آب و هوای گرم و مرطوب

-          عرق کردن زیاد

-          پوست چرب

-          کاهش مصونیت- وقتی که سیستم ایمنی قادر به محافظت از بدن بر علیه رشد قارچ یا کپک بر روی پوست یا هر جای دیگر نیست.

 

چه زمان نیاز به ملاقات با پزشک است؟

 

در صورتی که با مراقبت های فردی پوست شما بهبود نمی یابد به پزشک مراجعه کنید، اگر عفونت قارچی برگشت یا اگر لکه ها قسمت وسیعی از پوست شما را پوشانده است > شما ممکن است نیاز به داروهای قویتر برای درمان عفونت داشته باشید.

 

غربالگری و تشخیص

 

پزشک ممکن است نیاز به معاینه پوست شما برای تشخیص تنیا ورسیکالر داشته باشد. در صورتی که هیچ شکی نباشد ، او ممکن است مقداری از پوست را تراشیده و در زیر میکروسکوپ نگاه کند.

 

درمان

 

اگر تنیا ورسیکالر شدید است یا به داروهای پیشخوانی جواب نمی دهد، شما ممکن است نیاز به توصیه داروهای قوی موضعی و خوراکی داشته باشید.

 

داروهای موضعی

 

-          سلینیوم سولفاید(سلسون، اکسل) 2.5%Selenium sulfide (Selsun,Exsel)

-          کرم یا ژل یا محلول سیکلوپیروکسCiclopirox(Loprox)

-          کتاکونازول کرم یا شامپوKetoconazole(Nizoral)

 

خوراکی

 

-          قرص های کتوکونازولKetoconazole(Nizoral)

-          کپسول ایتراکونازولItraconazole(Sporanox)

-          قرص فلوکونازولFluconazole(Diflucan)

 

حتی بعد از درمان موفقیت آمیز ، رنگ پوست شما ممکن است ممکن است تا هفته ها ناهموار باشد. همچنین عفونت ممکن است در هوای گرم و مرطوب برگردد. در موارد نادر، شما ممکن است احتیاج به گرفتن دارو یکبار یا دو بار در ماه داشته باشید تا از عود مجدد عفونت جلوگیری کنید.

 

پیشگیری

 

از مالیدن روغن یا محصولات روغنی به پوست یا پوشیدن لباس های تنگ ، محدود کننده یا بدون تهویه خودداری کنید. در معرض آفتاب قرار گرفتن عفونت های قارچی را خیلی بارز می کند.

 

برای کمک به پیشگیری از عود مجدد تنیا ورسیکالر ، پزشک شما می تواند تجویز درمان های موضعی یا خوراکی کند که شما هر ماه یا هر دو ماه یکبار استفاده نمایید . درمان های پیشگیری عبارتند از:

 

-          محلول سلینیو م سولفید(سلسون)Selenium sulfide(Selsun) که به ناحیه درگیر مالیده می شود هر دو تا سه هفته.

-          قرص کتوکونازول(نیزورال) Ketoconazole(Nizoral) هر یک ماه

-          کپسول ایتروکونازول(اسپورانوکس)Itraconazole(Sporanox) دو بار در روز یک روز در ماه.

 

مراقبت های فردی

 

برای یک مورد ملایم از تنیا ورسیکالر، شما می توانید از محلول های مالیدنی ، کرم یا پماد های بر پیشخوان داروخانه ها استفاده کنید. بیشتر عفونت های قارچی به خوبی به این درمانهای موضعی جواب می دهند، که عبارتند از:

 

-          شامپو سلنیوم سولفید(سلسون آبی)Selenium sulfide(Selsun Blue)

-          میکونازول(میساتین)Miconazole(Micatin)

-          کلوتریمازول(لوتریمین)Clotrimazole(Lotrimin)

-          تربینافین(لامیسیل)Terbinafine(Lamisil)

 

ناحیه درگیر را بشویید و خشک کنید. سپس، یک لایه نازک ماده موضعی را یک یا دو بار در روز برای حداقل 2 هفته بر آن بمالید. اگر بعد از 4 هفته ، هیچ بهبودی مشاهده نشد با پزشک خود تماس بگیرید . شما ممکن است نیاز به داروی قوی تری داشته باشید.  

MayoClinic

 

2 نوشته شده در  چهارشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳۸٥ساعت ٩:٠٩ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

سندرم کولون تحریک پذیرIrritable bowel syndrome

 

 

سندرم کولون تحریک پذیر (I B S) یکی از شایعترین اختلالات است که پزشکان می بینند. چیزی که خیلی از مردم صحبت در مورد آن راحت نیستند. سندرم کولون تحریک پذیر با دردهای شکمی و پیچش شکم و تغییرات در عملکرد روده ها- از جمله نفخ، گاز، اسهال و یبوست – مشکلاتی که خیلی از مردم دوست ندارند در مورد آن بحث کنند. بیشتر اینکه، برای سالیان درازی سندرم کولون تحریک پذیر به عنوان یک مشکل روانی و روحی تا اینکه جسمی در نظر می گرفتند.

 

حدود 1 نفر از هر 5 آمریکایی بالغ سندرم کولون تحریک پذیر دارد . این عارض بیش از یک نفر از هر 10 ویزیت پزشکان را تشکیل می دهد. برای خیلی از افراد ، علائم و نشانه های سندرم کولون تحریک پذیر ملایم است.فقط درصد کمی از افراد با سندرم کولون تحریک پذیر دارای علائم و نشانه های شدید هستند.

 

خوشبختانه، برعکس بیشتر بیماریهای وخیم روده ای مانند کولیت زخمی(ulcerative colitis)  و بیماری کرونCrohns disease    سندرم کولون تحریک پذیر موجب التهاب و تغییرات در بافت روده یا افزایش خطر شما برای سرطان روده و مقعد نمی شود. در خیلی از موارد ، شما می توانید سندرم کولون تحریک پذیر را با مدیریت خوب غذایی، شیوه زندگی و استرس کنترل کنید.

 

علائم و نشانه ها

 

 

علائم ونشانهای سندرم کولون تحریک پذیر می تواند به طور وسیعی از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و اغلب شبیه به دیگر بیماری ها است. شایعترین آنها عبارتند از:

 

-         درد شکمی یا دل پیچه

-         احساس باد کردن

-         گاز(نفخ شکم)

-          اسهال یا یبوست- افراد با سندرم کولون تحریک پذیر ممکن است به صورت متناوب اسهال و یبوست تجربه کنند.

-         مخاط در مدفوع

 

مانند خیلی از افراد، شما ممکن است علائم و نشانه های ملایم سندرم کولون تحریک پذیر داشته باشید.بعضی اوقات این علائم می توانند باعث ناتوان کردن بیمار شوند. در برخی موارد، شما ممکن است علائم و نشانه های شدید داشته باشید که به خوبی به درمان دارویی پاسخ نمی دهند.چون نشانه های سندرم کولون تحریک پذیر می تواند همراه با دیگر بیماریها باشد، بهتر است که با پزشک خود در باره نشانه ها صحبت کنید.

 

برای اغلب افراد، سندرم کولون تحریک پذیر یک بیماری مزمن است، اگر چه در زمان هایی علائم و نشانه ها بدتر شده و زمان هایی آنها بهبود یافته و کاملا ناپدید می گردند.

 

علل

 

هیچ علت شناخته شده ای که موجب سندرم کولون تحریک پذیر شود وجود ندارد. دیواره روده ها پوشیده شده با لایه هایی از ماهیچه که انقباض می کنند و شل می شوند همانطور که غذا را از معده به داخل روده ها و به مقعد هدایت می کنند. به صورت طبیعی، این ماهیچه ها در نظمی هماهنگ منقبض می شوند. اما اگر شما سندرم کولون تحریک پذیر داشته باشید، انقباضات شدید تر و طولانی تر از طبیعی است. غذا به داخل روده ها سریعتر می رود، ایجاد گاز کرده، باد کردن و اسهال موجب می شود.در برخی موارد، مخالف آن رخ می دهد. عبور غذا آهسته شده، و مدفوع سخت و خشک می شود.

 

برخی تحقیقات اعتقاد بر این دارد که سندرم کولون تحریک پذیر به وسیله تغییراتی در عصب ها که کنترل حس یا انقباضات ماهیچه های روده می شود ایجاد می گردد.برخی دیگر اعتقاد بر این دارند که سیستم عصبی مرکزی ممکن است تاثیر بر روده بزرگ داشته باشد. و چون زنان 2 برابر مردان استعداد داشتن سندرم کولون تحریک پذیر دارند، تحقیقات اعتقاد بر این دارد که تغییرات هورمونی همچنین نقشی بازی می کنند. همچنین، خیلی از زنان یافته اند که علائم و نشانه ها در خلال یا اطراف عادت ماهیانه بدتر می شوند.

 

برخی دردسر سازها، نه همه

 

به دلایلی که هنوز مشخص نیست، اگر شما سندرم کولون تحریک پذیر دارید شما واکنش شدیدتری به تحریکات نشان می دهید که دیگر افراد را دچار دردسر نمی کند. انگیزاننده های سندرم کولون تحریک پذیر می تواند دامنه ای از گاز یا فشار در روده به اغلب غذاها، داروها یا هیجانات باشد. برای  مثال:

 

- غذاها. خیلی افراد یافته اند که علائم و نشانه های آنها بدتر می شود وقتی آنها برخی غذاها را می خورند. بعنوان مثال ، شکلات، شیر، و الکل ممکن است موجب یبوست یا اسهال شود. یک بررسی یافت که تقریبا 2 نفر از 3 نفری که سندرم کولون تحریک پذیر دارند احساس آلرژی به غذا یا عدم تحمل آن را مقصر در سندرم کولون تحریک پذیر می دانند.نقش حساسیت غذایی یا عدم تحمل در سندرم کولون تحریک پذیر بخوبی مطالعه نشده است. و برخی تحقیقات شک به این دارند که نه تنها غذا می تواند یک انگیزاننده باشد بلکه روند خوردن نیز ممکن است برانگیزاننده باشد چون جویدن می تواند روده بزرگ را تحریک کند.

 

اگر شما تجربه دل پیچه و باد کردن عمدتا بعد از خوردن محصولات لبنی ، غذا با کافئین، یا آدامس ها و شکلات های بدون قند می شوید، مشکل ممکن است سندرم کولون تحریک پذیر نباشد. در عوض، بدن شما ممکن است تحمل قند(لاکتور)در فرآورده های لبنی، کافئین یا سوربیتول های مصنوعی شیرین کننده  را نداشته باشد.

 

استرس. اگر شما مانند دیگر افراد با سندرم کولون تحریک پذیر دریافتید که علائم و نشانه های شما بیشتر یا بدتر در خلال اتفاقات هیجان آور ، مانند یک تغییر در کارهای روزمره یا احتیاجات خانوادگی می شود. ولی وقتی استرس باعث تشدید نشانه ها می شود، آن موجب آنها نمی شود.

 

بیماریهای دیگر. اغلب اوقات بیماریهای دیگر مانند اسهال عفونی می تواند موجب تشدید سندرم کولون تحریک پذیر شود.

 

عوامل خطر

 

بیشتر افراد نشانه های اتفاقی از سندرم کولون تحریک پذیر دارند، اما شما احتمال بیشتری برای داشتن سندرم کولون تحریک پذیر دارید اگر شما جوان و زن هستید. سندرم کولون تحریک پذیر حدود سن 20 سالگی شروع می شود. در کل، 2 تا 3 برابر زنان بیشتر از مردان این وضعیت را دارند. افراد با سندرم کولون تحریک پذیر اغلب گزارش می کنند که دیگر اعضای خانواده نیز این وضعیت را دارند، که احتمالا یک علت احتمالی ژنتیکی وجود دارد.

 

چه زمانی نیاز به پزشک است

 

اگر چه یک پنجم بزرگسالان آمریکایی علائم و نشانه های سندرم کولون تحریک پذیر دارند، کمتر از نیمی از آنها در جستجوی کمک پزشکی هستند. مهم است که شما پزشک خود را ملاقات کنید اگر تغییرات مزمن در حرکات روده یا دیگر نشانه های سندرم کولون تحریک پذیر دارید.

 

پزشک شما ممکن است قادر به کمک شما برای پیدا کردن راههایی در جهت کم کردن نشانه ها به خوبی رد کردن دیگر بیماری های وخیم روده بزرگ، مانند کولون السراتیو و بیماری کرون، که شکل هایی از بیماریهای التهابی روده هستند، و سرطان روده بزرگ. پزک همچنین می تواند کمک به شما کند تا از عوارض جانبی مشکلاتی مانند اسهال مزمن جلوگیری شود.

 

غربالگری و تشخیص

 

تشخیص سندرم کولون تحریک پذیر مقدار زیادی بستگی به تاریخچه پزشکی و معاینه بالینی دارد. پزشک همچنین ممکن است آزمایشاتی راهبردی را توصیه کند، شامل آزمایش مدفوع برای چک کردن عفونت یا مشکلات سوء جذب. آزمایشاتی که برای رد دیگر علل انجام می شوند عبارتند از:

 

-          سیگموئید سکوپیFlexible sigmoidoscopy. به وسیله لوله ای خم شونده و نور دار قسمت پایین روده بزرگ سیگموئید را می بینند.

-          کولونوسکوپیColonoscopy  . در برخی موارد پزشک ممکن است از این تست تشخیصی استفاده کند، که در آن از یک لوله تا شونده و نازک برای دیدن طول روده بزرگ استفاده می شود.

-          سی تی اسکنCT scan . سی تی اسکن تولید تصاویر رادیوگرافی از مقطع عرضی از اعضای داخلی می کند.سی تی اسکن از شکم یا لگن کمک به پزشک در رد کردن دیگر علل نشانه های شما می کند.

-          تست عدم تحمل لاکتوز. لاکتاز lactase آنزیمی است که مشا برای هضم مواد قندی که در فرآورده های لبنیاتی یافت می شود مورد نیاز است. اگر این آنزیم کم باشد، شما ممکن است مشکلاتی شبیه به آنهایی که موجب سندرم کولون تحریک پذیر می شود ، شامل درد شکمی، گاز و اسهال باشید. برای پیدا کردن اینکه آیا علت نشانه های شما این مسئله است، پزشک شما ممکن است یک آزمایش تنفسی انجام دهد یا از شما بخواهد شیر و فرآورده های شیری را برای چند هفته حذف کند.

-          آزمایشات خونی. بیماری سیلیاک celiac حساسیت به پروتئین گندم است که همچنین موجب نشانه های شبیه به سندرم کولون تحریک پذیر می شود. آزمایشات خونی ممکن است کمک به رد کردن این عارضه شود.

 

ملاکهای تشخیص

 

به علت اینکه معمولا علائم جسمی برای تشخیص قطعی سندرم کولون تحریک پذیر وجود ندارد، تشخیص اغلب یک روند حذفی است. برای کمک به این روند، تحقیقات مشخصه های تشخیصی را ابداع کرده ، به نام مشخصه رمRome criteria ، برای سندرم کولون تحریک پذیر و دیگر بیماری های کارکردی Functionalدستگاه گوارش، بیماریهایی که در آنها روده به نظر سالم می آید اما به صورت طبیعی کار نمی کند.

 

بر اساس این ملاکها، شما باید علائم و نشانه های معینی را قبل از تشخیص پزشک برای سندرم کولون تحریک پذیر داشته باشید. مهمترین درد شکم و اسهال یا یبوستی است که حداقل 12 هفته طول کشیده باشد، اگر چه آنها به صورت متوالی اتفاق نمی افتند. شما همچنین نیاز به داشتن حداقل 2 تا از موارد زیر را دارید:

 

-          تغییر در دفعات یا قوام مدفوع. برای مثال، شما ممکن است دارای یک مدفوع طبیعی و شکل گرفته هر روز باشید تا 3 یا بیشتر مدفوع آبکی روزانه. یا شما ممکن است فقط یک مدفوع سخت هر 3 یا 4 روز داشته باشید.

-          پیچش، ضرورت یا احساس اینکه شما نمی توانید روده خود را کامل تخلیه کنید.

-          مخاط در مدفوع.

-         باد کردن یا نفخ شکم.

 

عوارض

 

هم اسهال و هم یبوست می توانند هموروئید را تشدید کنند. بعلاوه، علائم و نشانه های سندرم کولون تحریک پذیر می تواند تداخل با کار و ارتباط با دوستان و خانواده شما داشته باشد، و همچنین توانایی شما به زندگی در تمامیت آن را کاهش می دهد. در مواقعی، شما ممکن است احساس دلسردی یا افسردگی کنید.

 

درمان

 

چون هنوز مشخص نیست که علل سندرم کولون تحریک پذیر چه می باشد، درمان متمرکز بر از بین بردن نشانه ها استوار است تا شما بتوانید زندگی طبیعی در حد امکان داشته باشید.

 

در اغلب موارد، شما می توانید با موفقیت  نشانه های ملایم سندرم کولون تحریک پذیر به وسیله یاد گرفتن مدیریت استرس و تغییر در غذا و شیوه زندگی خود را کنترل کنید. اما آگر مشکلات شما متوسط یا شدید بود ، شما ممکن است نیاز به کمک بیشتر از تغییر شیوه زندگی به تنهایی داشته باشید. پزشک ممکن است به شما پیشنهادات زیر را ارائه کند:

 

-          مکمل های فیبر. استفاده از مکمل های فیبر مانند Psyllium(Metamucil )  یا متیل سلولز با مایعات ممکن است کمک به کنترل یبوست کند.

-          داروهای ضد اسهال. داروهای پیشخوانی مانند لوپرامیدLoperamide (Imodium) می تواند کمک به کنترل اسهال کند.

-          حذف غذاهایی که تولید نفخ می کند.اگر شما به طور بارزی نفخ یا مقدار زیادی گاز خارج می کنید ، پزشک ممکن است از شما بخواهد که نوشابه های کربنه، سالاد، میوه های نارس و سبزیجات ، کلم، گل کلم را مصرف نکنید.

-          داروهای آنتی کلی نرژیک Anticholinergic. برخی افراد نیاز به داروهایی دارند که تاثیر بر فعالیت های معینی از سیستم عصبی می کند( آنتی کولینرژیک ها) برای از بین بردن اسپاسم های دردناک روده ای.

-          داروهای ضد افسردگی. اگر نشانه ها شامل درد و افسردگی است، پزشک شما ممکن است توصیه به استفاده از ضد افسردگی های سه حلقه ای نماید یا مهار کننده انتخاب باز جذب سروتونین(SSRI) کند.این داروها کمک به از بین رفتن افسردگی به خوبی مهار فعالیت نورون ها که روده ها را کنترل می کنند می نمایند. برای اسهال و دردهای شکمی، پزشک شما ممکن است داروهای سه حلقه ای ضد افسردگی را توصیه نماید، مانند ایمی پرامین و آمی تریپتیلین. عوارض جانبی این داروها شامل خواب آلودگی و یبوست است.داروهایSSRIs مانند فلوکستین(Prozac,Sarafem) یا Paroxetine(Paxil ) ممکن است کمک کننده باشند اگر شما افسرده و درد و یبوست دارید.

-          مشاوره. اگر داروهای ضد افسردگی کار نکرد،در ص.رتی که نشانه های شما با استرس تشدید می یابد،  شما ممکن است نتایج بهتری از مشاوره ببرید.

 

داروهای مخصوص سندرم کولون تحریک پذیر

 

در حال حاضر دو دارو برای درمان IBS در دسترس است: Alostron(Lotronex) و Tegaserod(Zelnorm) .

 

-          ALOSETRON .این دارو یک آنتاگونیست گیرنده های عصبی است که باعث شل شدن روده بزرگ و در نتیجه کاهش حرکت مواد در روده می شود.اما دارو از بازار جمع شد درست 9 ماه بعد از تصویب وقتی که حداقل 4 مرگ و عوارض جانبی در ارتباط با آن در 197 فرد گزارش شد. در ژون2002 ، سازمان غذا و داروی آمریکا تصمیم به اجازه فروش مجدد گرفت ولی با محدودیت. دارو می تواند تجویز شود فقط به وسیله پزشکانی که نام نویسی برای یک برنامه مخصوص کرده اند و موارد وخیم اسهال در رابطه با سندرم کولون تحریک پذیر در زنانی که به دیگر درمان ها جواب نمی دهند. آلسترون برای مردان تصویب نشده است.

-          TEGASEROD . برای زنانی که سندرم کولون تحریک پذیر با یبوست دارند، سازمان غذا و داروی امریکا تگاسرود (Zelnorm) را برای استفاده کوتاه مدت در زنان و در مردان نشان داده نشده است که مفید باشد ، عرضه نموده است.این دارو تقلید از عمل سروتونین و کمک به هماهنگ کردن اعصاب و ماهیچه ها در روده می کند. برخی گزارشات دلالت بر خطر عوارض جانبی خطرناک شبیه به Alosetron دارد، اما دارو هنوز در دسترس است.

 

بطور کلی ، Alosetron و Tegaserod فقط باید در صورتی استفاده شود که درمان های معمول منجر به شکست شود. بعلاوه آنها باید به  وسیله یک فوق تخصص گوارش با تبحر در سندرم کولون تحریک پذیر تجویز شود به خاطر عوارض جانبی بالقوه آنها.

 

پیشگیری

 

هر فردی می تواند دچار ناراحتی های شکمی به خاطر نگرانی و اضطراب شود. اما اگر شما دچار سندرم کولون تحریک پذیر هستید، مشکلات در ارتباط با استرس مانند درد شکمی و اسهال با شدت و حدت بیشتری صورت می گیرد. پیدا کردن راه هایی برای برخورد با استرس می تواند بشدت در پیشگیری یا تخفیف نشانه ها کمک کننده باشد:

 

-          مشاوره. در برخی موارد، یک فرد مراقب سلامتی مانند روان شناس یا روانپزشک می تواند کمک به یاد گیری شما برای کاهش استرس با توجه به چگونگی پاسخ شما به اتفاقات در زندگی شما و سپس کار کردن با شما برای اصلاح یا تغییر آن پاسخ ها .

-          پس خوراند زیستیBiofeedback .این روش کاهش استرس کمک به شما برای کم کردن کشش ماهیچه و آهسته کردن ضربان قلب با کمک فیدبک می شود . شما سپس یاد می گیرید که چگونه این تغییرات را بر خود اعمال کنید.هدف کمک به شما برای رفتن به یک مرحله شلی و راحتی است بنابراین شما بهتر می توانید بر استرس غلبه کنید. بیوفیدبک اغلب در بیمارستانها و مراکز پزشکی یاد می دهند.

-         ورزش های منظم ، یوگا، ماساژ و مدیتیشن.تمام اینها می توانند راه های موثری برای کاهش استرس باشند.شما می توانید به کلاس های یوگا و مدیتیشن بروید یا آنها را با استفاده از کتاب و نوار در منزل تمرین کنید.

-         ورزشهای شل کننده پیش رونده. اینها کمک به شل کردن ماهیچه ها یک به یک در بدن شما می شود، با سفت کردن ماهیچه ها در پا شروع کنید، سپس تمرکز به پاها کنید ، سپس تمرکز کنید و اجازه دهید به آهستگی تمامی گرفتگی برود. بعد، شکم خود را سفت و شل نمایید . ادامه بدهید با تمامی ماهیچه های در بدن، شامل آنها که در چشم ها و سر هستند که تماما شل باشند.

-          تنفس عمیق. اغلب بالغین از سینه های خود تنفس می کنند. اما شما وقتی که از دیافراگم نفس می کشید آرام می شوید، ماهیچه هایی که قفسه سینه را از شکم شما جدا می کنند. وقتی شما نفس را به درون می دهید، به ماهیچه های شکم خود اجازه دهید که با نفس باز شود، وقتی شما نفس را بیرون می دهید، ماهیچه شکم شما به طور طبیعی منقبض می شود. تنفس عمیق همچنین می تواند کمک به شل کردن ماهیچه های شکمی کند، که می تواند منجر به فعالیت بهتر روده ها شود.

-          هیپنوتیسم. می تواند موجب کاهش درد شکمی و باد کردن شود. یک فرد وارد می تواند به شما آموزش دهد که چگونه وارد مرحله شل شوید و سپس راهنمایی می کند شما را برای تصور اینکه ماهیچه های روده خود را سفت و شل کنید.

-          تکنیکهای دیگر. هر روز 20 دقیقه را به کناری بگذارید برای هر فعالیتی که موجب شلی و راحتی شما می شود، گوش کردن به موسیقی، خواندن، بازی کامپیوتری، یا غوطه ور شدن در آب گرم حمام.

 

مراقبت های فردی

 

در بسیاری از موارد، تغییرات ساده در غذا و شیوه زندگی می تواند ایجاد راحتی از نشانه های سندرم کولون تحریک پذیر کند. اگرچه بدن شما ممکن است بلافاصله به این تغییرات جواب ندهد، هدف شما پیدا کردن راه حل های طولانی مدت و غیر موقت است:

-          آزمایش با فیبر. وقتی شما سندرم کولون تحریک پذیر دارید، فیبر می تواند یک موهبت پیچیده باشد. اگرچه آن کمک به کاهش یبوست می کند، ان همچنین ایجاد اسهال، گاز و بدتر شدن دردهای شکمی  می کند.بهترین برخورد افزایش تدریجی مقدار فیبر در غذا درخلال هفته ها است. نمونه هایی از غذاهایی که فیبر دارند تمامی غلات ، میوه ها، سبزیجات و باقلا است. اگر علایم و نشانه های شما همانطور ماند یا بدتر شد، به پزشک خود بگویید. شما همچنین ممکن است بخواهید با یک متخصص تغذیه صحبت کنید. اگر شما فیبرهایی مانند متاموسیل یا سیتروسل استفاده می کنید، مطمئن شوید که آهسته آهسته آن را وارد می کنید و به مقدار کافی آب بنوشید که گاز و یبوست و باد کردن شکم ایجاد نشود. اگر شما دریافتید که استفاده از فیبر کمک به سندرم کولون تحریک پذیر می کند، بر یک پایه منظم آنرا برای بهترین نتیجه استفاده کنید.

-          از غذاهای مشکل ساز دوری کنید. اگر برخی غذاها علائم و نشانه های شما را بدتر میکند ، آنها را نخورید. متهمان شایع عبارتند از: الکل، شکلات، نوشیدنیهای کافئینی مانند قهوه و سودا، داروهایی که حاوی کافئین باشند، و شیرینی های بدون قند مانند سوربیتول و مانیتول. برای برخی افراد چربی ها مانند کره و مارگارین یا غذاهای پر چرب مانند مایونز ، آجیل، سرشیر، بستنی، و گوشت قرمز همچنین ممکن است موجب تشدید نشانه ها شود. مراقب باشید که غذای شما زیاد محدود نشود. اگر شما نیاز به کمک دارید، با یک متخصص تغذیه صحبت کنید. غذای زیادی ممکن است همچنین باعث بدتر شدن نشانه های شما شود.

-          در ساعت های منظم غذا بخورید. از روی وعده های غذایی فرار نکنید. و سعی کنید در همان زمان هر روز برای کمک به تنظیم عمل روده غذا بخورید. اگر شما اسهال دارید، شما ممکن است دریابید که اگر کم و به تعداد دفعات بیشتری غذا بخورید برای شما بهتر باشد. اما اگر یبوست دارید خوردن مقدار بیشتر غذاهای فیبر دار کمک به شما در جهت حرکت غذا در روده ها می شود.

-          مراقبت فرآورده های لبنی باشید. اگر شما تحمل لاکتوز ندارید، سعی کنید ماست را جایگزین شیر نمایید. یا از یک محصول آنزیمی مانند lactaid ، برای کمک به شکستن لاکتوز استفاده نمایید. مصرف مقدار کم فرآورده های شیری یا ترکیب آنها با دیگر غذاها برای آهسته کردن هضم کمک کننده است. در برخی موارد، فکر می شود که شما نیاز به حذف غذاهای لبنیاتی به طور کلی دارید.اگر چنین است، مطمئن باشید که به مقدار کافی پروتئین، کلسیم و ویتامین ب از دیگر منابع دریافت می دارید.

-          به مقدار کافی مایعات بنوشید. سعی کنید هر روز به مقدار کافی مایعات بنوشید. آب بهتر است. الکل و نوشیدنی هایی که حاوی کافئین است روده شما را تحریک می کند و می تواند اسهال را بدتر کند، و نوشیدنیهای کربن دار می تواند تولید نفخ کند.

-          ورزش منظم. ورزش می تواند کمک به از بین رفتن افسردگی و استرس کند، و تحریک انقباضات طبیعی روده شما نماید و می تواند کمک به شما در احساس بهتر راجع به خودتان کند. اگر شما غیر فعال هستید ، به آهستگی شروع کنید و بتدریج زمان  ورزش را اضافه نمایید.

-          داروهای ضد اسهال و یبوست را با احتیاط مصرف کنید. اگر شما از داروهای پیش خوانی ضد اسهال استفاده می نمایید، مانند Imodium یا Kaopectate از کمترین مقدار استفاده کنید که کمک کننده است. در طولانی مدت ، این داروها می تواند موجب مشکلاتی شود اگر از آنها به طور مناسب استفاده نمایید. همینطور در مورد ملین ها صادق است. اگر شما هر سوالی در مورد آنها دارید، با پزشک خود تماس بگیرید.

 

مهارت های کنار آمدنی

 

زندگی با سندرم کولون تحریک پذیر چالش های روزانه را تقدیم می کند. ممکن است دردناک یا موجب شرمساری باشد و بتواند به صورت جدی تاثیر بر کیفیت زندگی شما داشته باشد. این پیشنهادات ممکن است کمک به شما بر فائق آمدن ساده تر کند:

 

-          هرچه می توانید در مورد سندرم کولون تحریک پذیر یاد بگیرید. با پزشک خود صحبت کنید ، برای دیدن اطلاعات و استفاده از آنها بر اینترنت از منابع قابل اطمینان مانند انسیتو ملی سلامت و مراکز عمده پزشکی یا دانشکده های پزشکی استفاده کنید و یا کتاب و نشریه استفاده نمایید. در مورد وضعیت خود با اطلاع باشید که بهتر بتوانید با آن برخورد کنید.

-          مشخص کردن عواملی که موجب تشدید سندرم کولون تحریک پذیر می شود. این یک قدم کلیدی هم در مدیریت وضعیت شما و هم در کمک به شما در حس کنترل زندگی شما می باشد.

-          در جستجوی دیگران با سندرم کولون تحریک پذیر باشید. با افرادی که می توانند به شما اطمینان خاطر دهند صحبت کنید. از اطاق های صحبت اینترنت یا گروه های حمایت از سندرم کولون تحریک پذیر در انجمن استفاده کنید. پزشک شما ممکن است قادر به ارجاع شما به گروه های حمایت کننده باشد، یا شما ممکن است یکی را در اینترنت و یا نشریات محلی پیدا کنید.

 

داروهای تکمیلی و جایگزین

 

داروهای غیر تجاری زیر ممکن است کمک به رفع نشانه های سندرم کولون تحریک پذیر کنند:

 

-          طب سوزنی. تحقیقات در انسیتو ملی سلامت در یافته است که طب سوزنی می تواند موجب راحتی از دردهای مزمن شود. اگر چه نتیجه مطالعات بر تاثیر طب سوزنی بر نشانه های سندرم کولون تحریک پذیر مخلوط است، برخی افراد از طب سوزنی برای شل و راحت کردن ماهیچه های دچار گرفتگی و بهبود کار روده استفاده می کنند.

-          داروهای گیاهی. نعناع بیابانی یک ضد اسپاسم طبیعی است که ماهیچه های صاف در روده ها را شل می کند. نتیجه مطالعه تشویق کننده نمی باشد، اما اگر شما می خواهید از نعناع استفاده کنید از کپسول های پوشش دار آن استفاده نمایید.نعناع ممکن است موجب سوزش معده شود. قبل از استفاده از هر نوع داروی گیاهی، با پزشک خود صحبت کنید و مطمئن شوید که تداخلی با داروهای دیگری که شما مصرف می کنید ندارد.

-          Probiotics .اینها باکتری های خوبی هستند که به صورت طبیعی در روده زندگی می کنند و در اغلب غذا ها یافت می شوند، مانند ماست، و مکمل های غذایی. پیشنهاد شده که افراد با سندرم کولون تحریک پذیر مکن است به مقدار کافی باکتریهای مفید نداشته باشند، و اضافه کردن باکتریهای مفید به غذای شما ممکن است کمک به ساده تر شدن نشانه های شما شود. برخی مطالعات نشان داده است که باکتریهای خوب می تواند عود سندرم کولون تحریک پذیر را کاهش دهد . همه مطالعات بر باکتری های خوب نتایج خوبی نداشته است.

  MayoClinic

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 نوشته شده در  سه‌شنبه ۱٦ خرداد ،۱۳۸٥ساعت ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

علت زخم ها چیست؟

 

 

زخم گوارشی منطقه ای صدمه دیده از بافت پوششی معده، مری، یا اثنی عشر (اولین قسمت روده کوچک) است.بیش از 25 ملیون آمریکایی زخم گوارشی در قسمتی از زندگی خود داشته اند. افراد از هر سنی می توانند از زخم رنج ببرند. مردان و زنان به نسبت مساوی درگیر می شوند.

 

زخم گوارشی قبلا تصور می شد که به علت استرس های شیوه زندگی، مصرف قهوه، غذاهای ادویه دار باشد. اکنون به وضوح روشن است که در حدود 90% از زخم های گوارشی به علت عفونت باکتری که معمولا می توان درمان کرد می باشد.

 

باکتری هلیکو باکتر پیلوریHelicobacter pylori(H.pylori)  به عنوان عامل ایجاد کننده در اوایل 1980 میلادی شناخته شده است.همچنین یافته شد که باعث گاستریت(التهاب بافت پوششی داخل معده )می شود.

 

هلیکو باکتر یک باکتری فنری شکل است که می تواند در بافت پوششی معده زندگی و رشد کند. بعضی از افراد می توانند با هلیکو باکتر عفونی شوند ولی هرگز به سمت زخم کشیده نشوند و حتی علائم عفونت را نشان ندهند. در افراد دیگر ، میکروب ممکن است برای سالها باقی بماند قبل از اینکه نشانه های آن ظاهر شود.

 

هنوز مشخص نیست چرا عده ای به سمت نشانه های عفونت می روند و دیگران نمی روند.همچنین دقیقا مشخص نیست چطور هلیکو باکتر از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. در ایالات متحده امریکا ، عفونت هلیکو باکتر در میان سالخوردگان ، افریقایی-آمریکایی ها، اسپانول ها، و انهایی که تحت شرایط پایین تر اجتماعی و اقتصادی زندگی می کنند خیلی شایع است.

 

زخم های در ارتباط با عفونت هلیکو باکتر امروزه معمولا با یک تا دو هفته آنتی بیوتیک درمان می شود.آنتی بیوتیک معمولا همراه با بیسموت ( مانند pepto-Bismol ) داده می شود یا یکی از مهر کننده های پمپ پروتون که خروج اسید را از معده کاهش می دهد.امپرازول و لانزوپرازول(Prevacid) مهار کننده های مرسوم پمپ پروتون هستند . اگر آنتی بیوتیک تجویز نشود، تا 80% از زخمها عود میکنند، در مقایسه حدود 6% وقتی عفونت  هلیکوباکتر با آنتی بیوتیک درمان می شود .

 

آزمایش های برای هلیکوباکتر شامل اندوسکوپی ، برای معاینه مری، معده، و اثنی عشر است. با اندوسکوپی ، تشخیص زخم می تواند معین شود و نمونه گیری می شود و آزمایش برای وجود H.pylori  می کنند.

 

آزمایشات غیر تهاجمی نمی توانند تصمیم بگیرند که زخمی وجود دارد اما ممکن است استفاده برای تشخیص H.pylori هلیکوباکتر شوند.اینها شامل آزمایشات خون برای معین کردن آنتی بادی H.pylori و آزمایش تنفسی اوره(UTB) است. برایUTB مهیا شده خوراکی اوره کربن های نشان داررادیواکتیویته داده می شود. هلیکو باکتر در معده اوره را متابولیز می کند، و در نتیجه کربن رادیواکتیو جذب خون شده و سرانجام بیرون داده می شود.تنفس بازدم برای کربن رادیواکتیو آزمایش می شود ، که نشانه عفونت H.pylori است.

 

علل دیگری برای زخم های گوارشی وجود دارد که به عفونت H.pylori ارتباطی ندارند ، اما اینها کم تر شایع هستند. به خصوص، استفاده مزمن از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و سیگار کشیدن می تواند علت هم تشکیل زخم باشد و هم شکست درمان.

MedicineNet  Melissa Stoppler, M.D Medical Author:

 

2 نوشته شده در  دوشنبه ۱٥ خرداد ،۱۳۸٥ساعت ۱:۱٧ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

کاردیو مایوپاتیcardiomyopaty

 

 

کاردیو میوپاتی یک بیماری عضله قلب است. نام آن از ریشه کاردیو به معنی قلب، میو به معنی ماهیچه و پاتی به معنی بیماری است. علت های شناخته شده کاردیو میوپاتی زیاد هستند، و شامل بیماری عروق قلب و دریچه ای قلب می شود.

 

کادیومیوپاتی در 3 شکل عمده اتفاق می افتد، همه آنها بر توانایی قلب شما برای پمپ خون و رساندن آن به بقیه بدن شما اثر می گذارد.

 

درمان کاردیومیوپاتی بستگی به نوعی است که ممکن است شما داشته باشید و ممکن است شامل داروها، کاشت وسایل یا، در موارد شدید ، یک پیوند قلب باشد.

 

علائم ونشانه ها

 

بعضی افراد که دچار کاردیومیوپاتی می شوند ممکن است هیچ علائم و نشانه ای در مراحل اولیه بیماری نداشته باشند. اما همینطور که بیماری پیش میرود، علائم و نشانه ها معمولا ظاهر می شوند.این علائم و نشانه ها همان هایی هستند که اغلب همراه با سندرم موسوم به نارسایی قلبی احتقانی هستند. آنها ممکن است شامل:

 

-          تنگی نفس با فعالیت و حتی در حال استراحت

-          ورم اندام تحتانی

-          باد کردن شکم با مایع

-          خستگی و کوفتگی

-          ریتم نامنظم قلب

-          سرگیجه، دوران سر و غش وضعف

 

اهمیتی ندارد که شما کدام نوع از کاردیو میوپاتی رادارید، علائم و نشانه ها گرایش به پیشرفت دارند با مرور زمان اگر درمان نشود.در برخی افراد، این بهم خوردگی شتاب سریعی می گیرد ، در حالی که در دیگران ، بیماری ممکن است به یک سطحی برسد و برای مدتی از زمان متوقف شود. در برخی از موارد کاردیومیوپاتی گشاد شده ، شایعترین نوع از 3 نوع ، بیماری ممکن است بخودی خود کاملا بهبود یابد.

 

علل

 

علل شایعترین شکل کاردیو میوپاتی شامل:

 

-          کاردیومیوپاتی گشاد شده.این شایعترین شکل کاردیومیوپاتی است. در این اختلال ، بطن چپ قلب – حفره اصلی پمپاژ قلب شما – بزرگ شده( گشاد شده) و  توانایی پمپ آن کم قدرت می شود.اگر چه این نوع می تواند افراد با هر سنی را درگیر کند، اغلب در افراد با سن میانه اتفاق می افتد، با شیوع بیشتری در بین مردان تا زنان. برخی از افراد با کاردیومیوپاتی ممکن است وضعیت را به ارث برده باشند.

-          کاردیو میوپاتی هیپر تروفیک.این نوع گرفتار می کند رشد غیر طبیعی یا کلفت شدن ماهیچه قلب شما، عمدتا تاثیر بر ماهیچه بطن چپ دارد. با کلفت شدن قلب، میل به سفت شدن پیدا می کند و اندازه حفره پمپ کننده ممکن است کوچک شود، و تداخل با توانایی قلب برای رساندن خون به بدن می کند.کاردیو میوپاتی هیپرتروفیک می تواند در هر سنی اتفاق افتد،اما این وضعیت تمایل به شدت بیشتری در آنهایی که در دوران طفولیت تشخیص داده می شوند دارد.تحقیقات معین کرده ژن های غیر طبیعی افراد را مساعد به کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک می کند.بیشتر افراد درگیر دارای سابقه فامیلی از بیماری هستند.

-          کاردیومیوپاتی محدود سازندهRestrictive . ماهیچه های قلب در افراد با نوع Restrictive سخت شده و قابلیت انعطافی آن کم می شود، و تداخل با باز شدن و پر شدن بطن های قلب با خون در بین ضربانات قلب یا انقباضات می کند.در حالیکه کاردیومیوپاتی restrictive می تواند در هر سنی اتفاق افتد، آن اغلب تمایل به تاثیر بر افراد پیرتر دارد.و از نسبت شیوع کمتری نسبت به دیگر انواع کاردیومیوپاتی برخوردار است. کاردیو پاتی restrictive می تواند بی هیچ دلیل شناخته شده ای اتفاق افتدidiopathic  (ناشناخته) یا ممکن است در نتیجه بیماری های دیگری در بدن که تاثیر بر قلب دارند ایجاد شود. یک مثال، آمیلوئیدزAmyloidosis است ، یک وضعیت نادر که در آن پروتئین های غیر طبیعی حاضر در خون بر روی قلب رسوب می کنند.

 

در اغلب افراد، علت کاردیو میوپاتی ناشناخته است. در برخی افراد، هرچند، پزشکان قادر به معین کردن یک علت یا عوامل همکار، شامل برخی از آنهایی که تاثیر بر قلب و سیستم قلبی عروقی می گذارند.برای مثال، هر کدام از وضعیت های زیر ممکن است علت یا در ارتباط با گشاد شدن و کاهش عملکرد قلب باشد:

-          فشارخون بالای دائمی

-          مشکلات دریچه ای قلب

-          صدمه به بافت قلب در نتیجه حمله قلبی اخیر

-          بالا بودن ضربان قلب به صورت مزمن

-          اختلالات متابولیک، مانند بیماری تیروئید یا دیابت

-          سوء تغذیه از ویتامین های اساسی و املاح معدنی مانند تیامین( ویتامین ب-1)، سلینیوم، کلسیم و منیزیم

-          حاملگی

-          استفاده بیش از حد از الکل در سالهای زیاد

-          سوء مصرف کوکائین یا داروهای ضد افسردگی، مانند ضد افسردگی های 3 حلقه ای

-          استفاده از داروهای شیمی درمانی برای درمان سرطان

-          برخی عفونت های ویروسی، که ممکن است صدمه به قلب بزنند و کاردیو میوپاتی را برانگیزانند.

 

هموکرماتوز Hemochromatosis اختلالی است که در آن بدن شما بطور شایسته ای متابولیسم آهن را انجام نمی دهد، و موجب تجمع آهن در ماهیچه قلب شما می شود. این می تواند منجر به ضعیف شدن ماهیچه قلب، و در نتیجه ظهور یک کاردیو میوپاتی گشاد شدهDilated  شود.

 

زمانی که نیاز به مشاوره پزشکی است

 

پزشک خود را ملاقات کنید برای یک ارزیابی و تشخیص اگر شما یک یا بیشتر از علائم و نشانه های در ارتباط با کاردیو میوپاتی دارید. به اورژانس زنگ بزنید اگر شما دارای درد در قفسه سینه که بیشتر از چند دقیقه طول می کشد هستید یا اگر شما مشکل شدید در تنفس کردن دارید.

 

به علت اینکه کاردیومیوپاتی اغلب اوقات در بیشتر از یک نفر از اعضای فامیل رخ می دهد، با پزشک خود و اعضای خانواده نزدیک صحبت کنید، شامل خویشان و پدر و مادر ، اگر شما تحت تاثیر قرار گرفته اید.پزشک شما ممکن است توصیه کند که اعضای خانواده برای وجود این وضعیت مورد معاینه قرار بگیرند.

 

غربالگری و تشخیص

 

پزشک شما را هدایت به انجام یک معاینه بالینی و گرفتن تاریخچه پزشکی ، شامل پرسش در مورد تاریخچه خانوادگی شما در مرد بیماری های قلبی خواهد کرد.او همچنین از شما در مورد شرایطی که در آن نشانه های شما اتفاق می افتد خواهد کرد- برای مثال ، آیا فعالیت های جسمی موجب بروز نشانه ها می شود. اگر پزشک مشکوک به کاردیومیوپاتی باشد، شما ممکن است نیاز به چند آزمایش برای اثبات تشخیص یا رد کردن دیگر وضعیت ها داشته باشید. این آزمایشات ممکن است شامل:

 

-          عکس برداری از قفسه سینه. یک تصویر از قلب شما که نشان دهنده اینکه آیا بزرگ شده است.

-          اکو کاردیو گرام. با استفاده از امواج صدا یا اولتراسوند به صورت غیر تهاجمی تصویری از قلب خلق می شود ، پزشک اندازه قلب و حرکات را در حال ضربان مشاهده می کند.

-          نوار قلب.E.C.G در این آزمایش غیر تهاجمی، قطعه های الکترود بر روی پوست وصل شده و ایمپالس های الکتریکی قلب شما را اندازه می گیرد.یک نوار قلب می تواند اختلالات در فعالیت الکتریکی قلب شما را نشان دهد، که می تواند ضربانات نامنظم قلب و محل های  صدمه را نشان دهد.

-          کاتتراسیون catheterization و نمونه برداری.در این شیوه ، یک لوله نازک(کاتتر) از طریق رگ های خونی شما وارد قلب شده، و در آنجا یک نمونه کوچک(بیوپسی) از قلب شما برای آنالیز آزمایشگاهی می تواند گرفته شود.فشار داخل حفره های قلب اندازه گیری می شود . تصویر عروق قلب گرفته می شود(آنژیو گرافی قلب) تا مطمئن شوند که هیچ انسدادی وجود ندارد.

-          آزمایشات خون. یک آزمایش خون می تواند میزان brain natriuretic peptide(BNP) ، یک پروتئین که در قلب شما تولید می شود را اندازه بگیرد. میزان خونی BNP شما افزایش می یابد وقتی که قلب شما در معرض استرس ناشی از نارسایی قلبی احتقانی باشد. اندازه گیری میزان BNP شما کمک به پزشک شما در تشخیص افتراقی نارسایی قلبی احتقانی از دیگر اختلالات مانند بیماری های ریه می کند.

-          تست دیگر خونی میزان آهن شما را اندازه می گیرد. داشتن مقدار زیاد آن ممکن است نشانه تجمع بیش از حد آن باشد و موسوم به هموکروماتوز hemochromatosis است.تجمع بیش از حد آهن در ماهیچه های قلب می تواند آن را ضعیف کند. تشخیص به موقع و درمان آن می تواند پیشگیری از پیشرفت این بیماری جدی کند.مشکلات تیروئید که تاثیر بر قلب دارند همچنین می توان با یک آزمایش ساده خون مشخص کرد.

 

عوارض

 

داشتن کاردیومیوپاتی ممکن است ایجاد عوارض زیر کند:

 

-          لخته های خون.هر نوع از کاردیو میوپاتی ممکن است شما را به تشکیل لخته های خونی در قلب بیشتر مساعد کند. اگر لخته ها به بیرون از قلب پمپ شوند و وارد سیستم جریان خون شما شوند، آنها می توانند عروق خونی را بسته و جریان خون را به اعضای حیاتی،  مانند قلب و مغز را دچار اختلال کنند. اگر لخته ها در طرف راست قلب شما تشکیل شود، آنها ممکن است به طرف ریه های شما بروند. برای کم کردن خطر ، پزشک شما ممکن است یک رقیق کننده خون تجویز کند (داروهای ضد انعقاد).

-          سوفل قلبیHeart murmur. به علت اینکه افراد با کاردیومیوپاتی dilated گشاد شده دارای قلب یزرگ شده ای هستند، دو تا از چهار دریچه های قلب- دریچه های میترال و سه لختی – ممکن است بدرستی بسته نشوند، و اغلب منجر به بازگشت خون شوند. این جریان ایجاد صدای قابل شنیدن یا سوفل قلبی می کند.

-          توقف قلبیCardiac arrest. تمامی اشکال کاردیومیوپاتی می توانند منجر به ریتم نامنظم قلب شوند. برخی از این ریتم های قلبی آنقدر آهسته هستند که جریان خون را ثابت نگه می دارند و برخی آنقدر شدید هستند که به قلب اجازه ضربان مناسب می دهند. در هر دو مورد ، این ضربانات نامنظم قلبی می تواند منجر به غش یا ، در بعضی موارد، مرگ ناگهانی در نتیجه توقف ضربان قلب موسوم به توقف قلبcardiac arrest .

 

درمان

 

هدف غایی از درمان برای کاردیومیوپاتی عبارتند از:

 

-          مدیریت نشانه های شما

-          پیشگیری از پیشرفت بیماری شما

-          کاهش خطر عوارض شما

 

درمان بر اساس اینکه کدام نوع اصلی کاردیو میوپاتی را شما دارید متفاوت است:

 

-          کاردیو میوپاتی گشاد شدهDilated  . پزشکان معمولا دارو برای کاردیو میوپاتی گشاد شده تجویز می کنند. مهار کننده های آنزیم آنژیو تنسینAngiotensin-converting enzyme(ACE)inhibitors مانند انلاپریل(Vasotec) ، لیزینوپریلlisinopril(Zestril,Prinivil) ، رامی پریلramipril(Altace) یا کاپتو پریلcaptopril(Capoten) – می توانند توانایی پمپ قلب را بهبود بخشند. ادرار آور ها ، مانند فورزاماید(لازیکس)، می تواند از تجمع مایع جلوگیری کند. بتا بلوکرها مانند اتنولول (تنورمین)، carvedilol(Coreg) و metoprolol(Lopressor,Toprol XL) – می توانند عمل قلب را بهبود بخشیده و خطر مرگ را در افراد با کاردیو میوپاتی گشاد شده کاهش دهند.

-          انتخاب دیگر برای برخی افراد با نوار قلب غیر طبیعی گذاشتن دستگاه مخصوص ضربان ساز pacemaker است که انقباضات بین بطن های چپ و راست را هماهنگ می کند(biventricular pacing) .در افرادی که ممکن است در خطر بی نظمی های شدید قلب باشند، دارو درمانی یا دستگاه قابل کاشت دیفیبریله کردن قلب Cardiovertor-defibrillator(ICD) می تواند از انتخاب ها باشد.ICDs ها کوچک و وسایلی در اندازه مینی کاست هستند که در سینه شما کاشته می شود برای مانیتور کردن دائمی ضربان قلب و تخلیه شوک های الکتریکی کالیبره شده دقیق در زمان نیاز برای کنترل ضربانات قلبی غیر طبیعی و تند. این وسیله ها همچنین می توانند به عنوان ضربان ساز pacemaker کارآیی داشته باشد.

-          کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک.پزشک شما ممکن است بتا بلوکرها مانند لوپرسورLopressor یا مسدود کننده های کانال کلسیمی مانند وراپامیلVerapamil(Calan,Isoptin) ، که می توانند قلب شما را شلRelax کنند، عمل پمپاز را آهسته کنند و ریتم قلب را پایدار کنند.

-          برای بعضی افراد ، یک ضربان ساز pacemaker یا یک ICD ممکن است توصیه شود. در موارد پیشرفته کاردیو میوپاتی هیپرتروفیک ، جراح ممکن است قسمتی از دیواره کلفت شده ماهیچه ای قلب را که تداخل با جریان خون طبیعی می کند بردارد. این شیوه عمل موسوم به میوتومیseptal myotomy-myectomy ، می تواند نشانه ها را در بیشتر بیماران کاهش دهد.

 

پزشک شما ممکن است همچنین توصیه به درمان جدیدی به نام ریشه کنی الکلی کند. این روش غیر جراحی ، با استفاده از تزریق الکل برای نابود کردن ماهیچه های اضافی قلب استفاده می شود، ممکن است کلفتی قلب را کاهش داده و جریان خون را بهبود بخشد.

 

-          کاردیو میوپاتی محدود کنندهRestrictive. مانند تمامی انواع کاردیو میوپاتی ، پزشک شما به شما توصیه خواهد کرد که به میزان نمک و مایعات دریافتی خود توجه خاص داشته باشید و وزن خود را روزانه تحت نظر داشته باشید. درمان احتباس آب با ادرار آور ها است . ممکن است به شما داروهایی برای پایین آوردن فشار خون و کنترل ضربانات سریع و نامنظم قلب توصیه شود.

-          خیلی از دارو هایی که پزشک برای کاردیو میوپاتی توصیه می کند ممکن است عوارض جانبی داشته باشد . قبل از استفاده از این داروها مطمئنا با پزشک خود صحبت کنید.

 

پیوند قلب

 

اگر شما بیماری پیشرفته دارید و داروها نمی تواند نشانه ها را خوب کنترل کند یا پیش آگهی برای زنده ماندن خیلی ناچیز است ، پیوند قلب ممکن است یک انتخاب باشد.به خاطر کمبود دهنده های قلب ، حتی افرادی که بیماری وخیم دارند ممکن است یک انتظار طولانی قبل از گرفتن پیوند قلب داشته باشند.در برخی موارد، افراد را می توان با یک دستگاه مکانیکی کمکی قلب تا زمان انتظار برای تطابق با دهنده قلب حمایت کرد.این وسیله ، به عنوان وسیله های کمکی بطنیVentricular assist devices(VAD) شناخته می شود و میتواند از جریان خون برای مدت طولانی حمایت کند و ممکن است به شما اجازه دهد در بیرون از بیمارستان زندگی کنید در حالی که شما در انتظار هستید. در برخی از افراد که کاندیدای پیوند قلب نیستند، VAD  ممکن است حمایت طولانی مدت ایجاد کند.

 

پیشگیری

 

در اغلب موارد شما نمی توانید احتمال گرفتن کاردیو میوپاتی را پیشگیری کنید یا کم کنید. به پزشک خود اجازه دهید که در صورتی که سابقه خانوادگی این بیماری دارید اطلاع داشته باشد. اگر کاردیو میوپاتی سریع تشخیص و درمان شود ممکن است از پیشرفت بیماری جلوگیری شود.

 

شما می توانید شانس نارسایی قلبی را با دوری کردن از بعضی موقعیت ها که قلب را ضعیف می سازد، شامل سوء مصرف الکل یا کوکائین ، یا سوء تغذیه کاهش دهید. کنترل کردن فشار خون بالا مهم است و از رسیدن خیلی از افراد به نارسایی قلبی در طول حیات جلوگیری می کند.

 

مراقبت های فردی

 

پزشک شما ممکن است توصیه کند که خود را با تغییرات در شیوه زندگی که در زیر می آید برای مدیریت کاردیو میوپاتی تطبیق دهید:

 

-          ترک سیگار

-          از دست دادن وزن اضافی

-          عادت به غذای کم نمک

-          انجام ورزش های سبک ، بعد از صحبت با پزشک خود مناسب ترین برنامه برای شما ریخته خواهد شد.

-          دوری از نوشیدن الکل

MayoClinic       

 

 

2 نوشته شده در  جمعه ۱٢ خرداد ،۱۳۸٥ساعت ۳:٥٠ ‎ق.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()

اعتیا دِDrug addiction

 

 

شما ممکن است به صورت هیجانی یا از نظر روانشناسی به قلاب بیفتید.همچنین ممکن است یک وایستگی جسمی داشته باشید. اگر شما اعتیاد دارویی دارید- چه به داروهای قانونی و غیر قانونی- شما هوس زیادی برای آن دارید.شما می خواهید دارو را دوباره و دوباره استفاده کنید.وقتی شما می خواهید مصرف آن را متوقف کنید، شما ممکن است واکنش های غیر خوش آیند جسمی داشته باشید.

در حالی که هر فردی که دارو مصرف می کند معتاد نمیشود، ولی خیلی افراد می شوند.اعتیاد دارویی افراد را مجبور می کند که در جستجو و مصرف مواد باشند، صرف نظر از پیامدهای اجتماعی، روانی و جسمی آن. اغلب داروهای مخدر مانند مواد افیونی و کوکائین، بیشتر موجب وابستگی جسمی می شوند تا دیگر داروها.

 

از هم گسیختن یک اعتیاد دارویی مشکل است، اما غیر ممکن نیست. حمایت از طرف پزشک، خانواده، دوستان و دیگران که اعتیاد دارویی داشته اند، چه بیماران بستری و چه بیماران سرپایی درمان ترک اعتیاد، ممکن است کمک به شما در غلبه بر اعتیاد دارویی کنند.

 

علائم و نشانه ها

 

دامنه داروهایی که شما ممکن است به آن معتاد شوید وسیع است.داروها شامل:

 

-          ترکیبات شاهدانهCannabis. این ترکیبات در ماری جوانا marijuana و حشیش پیدا می شود.

-          د ژم سازهای سیستم اعصاب مرکزیDepressants . باربیتورات ها و بنزودیازپین ها مثال هایی از دژم ساز های سیستم عصبی مرکزی هستند. فنوباربیتال، آموباربیتال، و سکوباربیتال مثال هایی از باربیتال ها هستند. بنزودیازپین ها آرام بخش هایی مانند دیازپام(والیوم)، آلپرازولام(زانکس)، اکسازپام(سراکس)، لورازپام(اتیوان)، کلونازپام(کلونیپین)، و کلردیازپوکسید(لیبریوم).

-          محرک های سیستم عصبی مرکزی.این دسته داروها شامل آمفتامین، متافتامین، کوکائین ، و متیل فنیدات(ریتالین) است.

-          داروهای طراحDesigner drugs . ترکیبات سنتزی، مانند اکستازی، که هم دارای اثر شبه آمفتامینی و هم اثرات توهم زایی است، در این دسته بندی هستند.

-          توهم زاهاHallucinogens . ال اس دی LSD ، فنسیکلدینPSP و کتامین(special K) مثال هایی از توهم زا ها هستند.

-          فروبردنی ها(استنشاقی)inhalant .چسب، رنگ، حلال ها و اکسید نیتروژن همگی می توانند در داروهای فروبردنی استفاده شوند.

-          شبه افیونی هاOpiods . شبه افیونی ها مخدرها هستند، داروهای ضد درد تولید شده بصورت طبیعی از تریاک یا ساخته شده های سنتزی. این گروه از داروها شامل هروئین، مورفین، کدئین، متادون، و اکسی کودون(اکسی کونتین) است.

 

علائم و نشانه های عمومی

 

اعتیاد به هر دارویی ممکن است شامل این خصوصیات عمومی باشد:

 

-          احساس اینکه شما به دارو به صورت منظم نیاز دارید، در برخی موارد، خیلی از اوقات در روز

-          یقین پیدا کردن از اینکه شما ذخیره دارویی را فراهم کرده اید

-          شکست مکرر در تلاش شما برای متوقف کردن مصرف دارو

-          انجام چیزهایی برای بدست آوردن دارو که شما به صورت طبیعی آن را انجام نمی دهید مانند سرقت

-          احساس اینکه شما احتیاج به دارو به اندازه مشکلات خود دارید

-          رانندگی یا انجام فعالیت هایی که شما و دیگران را در خطر صدمات جسمی قرار می دهد وقتی که شما تحت تاثیر دارو هستید.

 

علائم و نشانه ویژه استفاده از مواد و وابستگی آن متغیر و وابسته به نوع مواد است.

 

ترکیبات شاهدانه: علائم و نشانه ها

 

-          احساس آرامش و شادی

-          افزایش حس بینایی، شنوایی و چشایی

-          ضعف حافظه

-          افزایش فشار خون و ضربان قلب

-          چشمان قرمز

-          کاهش هماهنگی

-          مشکل در تمرکز

-          افزایش اشتها

-          آهسته شدن زمان واکنش

-          افکار پارانویایی

 

دژم سازهای سیستم عصبی مرکزیDepressant : علائم و نشانه ها:

 

-          خواب آلودگی

-          گفتار روان و سلیس

-          فقدان هماهنگی

-          اختلال حافظه

-          گیجی و پریشانی

-          آهسته شدن تنفس و کاهش فشار خون

-          سرگیجه

-          افسردگی

 

محرک های سیستم عصبی مرکزی: علائم و نشانه ها

 

-          شنگولی

-          کاهش اشتها

-          گفتار سریع

-          تحریک پذیری

-          بیقراری

-          افسردگی وقتی دارو تحلیل می رود.

-          احتقان بینی و صدمه به مخاط بینی در استفاده کنندگان از طریق بینی

-          بیخوابی

-          کاهش وزن

-          بالا رفتن ضربان قلب، فشار خون و درجه حرارت

-          سوء ذن شدید و هذیان گویی

 

داروهای طراح: علائم و نشانه ها

 

علائم و نشانه های استفاده کننده های داروهای طراح متفاوت و بسته به نوع دارو دارد.شما باید توانایی گفتن اینکه یکی از اعضاء خانواده یا یک دوست که استفاده یا سوء استفاده از دارو بر اساس علائم و نشانه های در ارتباط با دارو می کند باشید.اکستازی تولید اثر ملایم توهم زایی می کند و احساس شنگولی. آن همچنین باعث افزایش ضربان قلب، احساس گرما و جوش، بالا رفتن فشار خون، مسمومیت کلیه و کبد، و مشکلات حافظه می شود.

 

توهم زا ها: علائم و نشانه ها

 

استفاده از توهم زاها تولید علائم و نشانه های متفاوت بسته به دارو می کند. شایعترین توهم زاها عبارتند از ال اس دیLSD و PCP و کتامین، موسوم به "داروهای باشگاهی یا انجمنی".

 

علائم و نشانه های استفاده از LSD عبارتند از:

 

-          توهم

-          به هم خوردن شدید درک واقعیت، برای مثال، تفسیر گرفتن یک حس به جای دیگری، مانند شنیدن رنگ ها

-          تغییرات دائمی روانی در ادراک

-          ضربان قلب تند

-          افزایش فشار خون

-          رعشه

-          بازگشت به عقب، دوباره تجربه کردن توهمات حتی سالها بعد

 

علائم و نشانه های مصرفPCP شامل:

 

-          توهمات

-          شنگولی

-          هذیان کلامی

-          وحشت زدگی

-          از دست دادن اشتها

-          افسردگی

-          خشمگینی، احتمالا رفتار تند

 

علائم و نشانه های مصرف کتامین

 

-          افزایش ضربان قلب

-          تهوع و استفراغ

-          به هم خوردن عمل حرکتی(موتور)

-          از دست دادن حافظه

 

فروبردنی ها(استنشاقی):علائم و نشانه ها

 

علائم و نشانه های فروبردنی ها متغیر است و بسته به نوع ماده ای دارد که استنشاق شده است.شایعترین موادی که استنشاق می شوند شامل چسب، تینرهای رنگ، مایع های غلط گیر و تصحیح، مایع نشانگر های نوک نمدی(ماژیک)، گازوئیل، مایعات پاک کننده، فرآورده های پخش شونده در هوای خانگی(اورسل). وقتی که این مواد استنشاق می شوند موجب مسمومیت مختصر و کم کردن احساس بازداری می شود. مصرف طولانی مدت ممکن است موجب تشنج و صدمه به مغز، کبد و کلیه ها شود. استفاده از استنشاقی ها همچنین می تواند موجب مرگ شود.

 

شبه افیونی ها: علائم و نشانه ها

 

-          کاهش حس درد

-          تسکین

-          افسردگی

-          گم گشتگی و پریشانی

-          یبوست

-          تنفس آهسته شده

-          نشانه های تزریق(در صورتی که از تزریق استفاده می کند)

 

شناسایی سوء مصرف مواد(دارو) در نوجوانان

 

نشانه های احتمالی که نوجوان شما از مواد استفاده می کند عبارتند از:

 

-          عملکرد مدرسه. فرزند شما ناگهان بیزاری فعالی از مدرسه رفتن نشان می دهد و دنبال بهانه برای ماندن در منزل می گردد.با کارمندان مدرسه تماس بگیرید و آنها را ببینید و در باره روزهای غیبت صحبت کنید.دانش آموزی که دچار یک سقوط در کار آیی می شود، احتمالا در امتحانات می افتد یا حداقل نمره را می آورد، ممکن است از دارو(مواد) استفاده می کند.

 

-          سلامت جسمی. بیحالی و بی احساسی ممکن است بیانگر و نشانه استفاده از مواد احتمالی باشد.

-          ظاهر.اینکه چطور به نظر می آیند برای نوجوانان بسیار مهم است. از دست دادن ناگهانی علاقه به لباس، آرایش یا ظاهر ممکن است علائم هشدار استفاده از دارو باشد.

-          رفتارهای شخصی. نوجوانان حریم خلوت خصوصی لذت می برند، ولی تلاش زیاد برای مانع شدن از اعضاء خانواده برای ورود به اتاق آنها یا دانستن اینکه آنها کجا با دوستان خود می روند ممکن است نشانه ای از مصرف دارو(مواد) باشد.همچنین، تغییرات شدید در رفتار و در ارتباط با خانواده و دوستان ممکن است علامت مصرف دارو(مواد) باشد.

-          پول. درخواست ناگهانی برای پول بدون اینکه توضیحی مستدل برای آن باشد ممکن است علامتی از مصرف مواد باشد. شما ممکن است کشف کنید که پول هایی از محل های امن در منزل دزدیده شده است. اشیائی ممکن است از خانه شما ناپدید شود به خاطر اینکه آنها فروخته شده اند برای تهیه دارو.

 

علل

 

مصرف دارو یا سوء مصرف دارو خطوط متقاطعی هستند که به اعتیاد کشیده شده وقتی که شما احساس مجبور بودن به داشتن دارو می کنید، و شما مقدار داروی مصرفی را افزایش می دهید. عوامل مختلفی ، مانند شخصیت شما، ساختار ژنتیکی شما، و فشار همتراز بودن، تاثیر بر احتمال شما برای معتاد شدن دارد. بعلاوه، برخی داروها، مانند کوکائین و هروئین، سریعتر تولید اعتیاد جسمی می کنند از دیگر داروها که برای خیلی افراد کار می کنند.

اعتیاد جسمی به نظر می آید وقتی اتفاق می افتد که مصرف مکرر یک دارو گذرگاه جبرانی در مغز شما را مختل کند.اعتیاد دارویی موجب تغییرات جسمی برای برخی سلول های عصبی در مغز شما می شود.

 

سلول های عصبی از مواد شیمیایی به نام منتقل کننده های عصبی(نوروترانس میتور) برای ارتباط استفاده می کنند. سلول های عصبی نوروترانسمیتور را به داخل شکاف های(سیناپس) بین سلول های عصبی آزاد می کنند، منتقل کننده های عصبی به وسیله گیرنده های روی دیگر سلول های عصبی و بر دیواره سلولی خود دریافت می شوند. در این روند ارتباطی تغییراتی که اتفاق می افتد بسته به نوع دارویی که به آن شما معتاد هستید متغیر است. هر چند که تحقیقات یافته است که داروهای اعتیاد آور، مانند کوکائین و مورفین تاثیر بر برخی قسمت های مغز در روشی مشابه دارد.اگر تحقیقات بیشتر یافته هایی چنین را تایید کند ، امکان توسعه داروهای موثر تر برای مبارزه با اعتیاد با بیش از یک دارو فراهم می آید.

 

در اینجا برخی از راههای دارویی مخصوص که ممکن است شرکت در اعتیاد داشته باشند آمده است:

 

-          ترکیبات شاه دانه:ماده اصلی فعال در ترکیبات شاه دانه THC استdelta-9-tetrahydrocannabinol ، تاثیر بر روند ارتباطی منتقل کننده های عصبی دارد.برخی افراد تاثیر THC را به عنوان لذت بخش ادراک می کنند ، و این احساس مصرف دارو را تشدید می کند. برای دیگران، THC موجب احساس ناخوش یا اضطراب می شود که تشدیدی برای استفاده از دارو نیست.

-          دژم کننده های سیستم عصبی مرکزیDepressants . بنزو دیازپین ها و باربیتورات ها تولید تغییرات دراز مدت سلولی می کنند تا حدی به وسیله افزودن عمل مهاری منتقل کننده های عصبی گاباgamma-aminobutyric acid(GABA)  . در داخل سیناپس آزاد شده ، گابا به گیرنده ها متصل شده و سرانجام تحریک پذیری سلول را پایین آورده، که فعالیت مغز را آهسته می کند.

-          محرک های سیستم عصبی مرکزی. این داروها میزان دوپامین و سروتونین را در سیناپس ها افزایش می دهد. سلول های مغزی دوپامین را آزاد و به عنوان قسمتی از سیستم جبرانی که از طریق آن شما یاد می گیرید در جستجوی محرک باشید مانند غذا و سکس. سروتونین یک ماده شیمیایی در مغز است که خلق را تنظیم می کند.محرک ها جذب مجدد دوپامین بعد از ترشح را سد کرده و می تواند به صورت جسمی حساسیت برخی گیرنده های دوپامین و سروتونین را مختل کند.

-          شبه افیونی ها.این داروها تاثیر بر سلول های عصبی گذرگاه جبرانی در مغز شما به طریقی مشابه آنچه محرک ها انجام می دهند دارند، و تولید فشار مثبت برای استفاده از این داروها می کنند.گیرنده های شبه افیونی در مغز، نخاع، دستگاه گوارش وجود دارد.

 

عوامل خطر

 

این عوامل احتمال شما به اعتیاد به یک داروی قانونی یا غیر قانونی را افزایش می دهد:

 

-          شخصیت.اگر شما مشکلات روانی دیگری دارید، مانند افسردگی، اختلالات بیش فعالیADHD و اختلالات بعد از ضربه های روحیPTSD ، شما بیشتر احتمال وابستگی به دارو را دارید. بچه هایی که نمایش خشم ، کمبود کنترل خویشتن را دارند و مشکل خلق و خو ممکن است در خطر بیشتر اعتیاد دارویی باشند.

-          محیط اجتماعی. عمدتا برای افراد جوان، فشار رفقا عامل قوی در استفاده از سوء مصرف دارو دارند. فقدان متصل شدن به والدین ممکن است خطر اعتیاد را افزایش دهد، همانطور که فقدان نظارت والدین این کار را می تواند انجام دهد.

-          اضطراب، افسردگی، تنهایی. استفاده از دارو می تواند راهی برای غلبه بر این احساسات دردناک روانی باشد.

-          ارثی(ژنتیک). اعتیاد دارویی شایع تر در برخی از خانواده ها و احتمالا تاثیر بر خیلی از ژنها درگیر دارد.اگر شما دارای اعضا خانواده با مشکلات الکل یا دارو دارید، شما در خطر بیشتری از ایجاد اعتیاد دارویی هستید.

-          نوع دارو. برخی داروها، مانند هروئین و کوکائین، خیلی سریع منجر به اعتیاد جسمی تا دیگر داروها می شود.

 

چه زمانی نیاز به توصیه پزشکی است

 

اعتیاد یک اختلال مزمن برگشت پذیر است، به معنی اینکه شما تمایل به برگشت به رفتارهای اعتیادی دارید، شامل استفاده از دارو، حتی بعد از درمان.هرچه زودتر در جستجوی کمک باشید، شانس بیشتری برای بهبودی طولانی مدتی دارید.اگر شما ابتدا بی میل به ملاقات پزشک باشید، خطوط کمکی یا خطوط قرمز ممکن است مکان خوبی برای شروع یادگیری در باره درمان باشد. شما می توانید این خطوط لیست شده را در دفترچه تلفن یا اینترنت بیابید.

 

به علت اینکه انکار اغلب یکی از خصوصیات اعتیاد است، خیلی از افرادی که معتاد یا سوء مصرف دارو می کنند نمی توانند در جستجوی درمان های پزشکی برای خود باشند.اعضاء خانواده ، دوستان و همکاران ممکن است احتیاج به تشویق استفاده کننده به طرف رفتن به سمت غربالگری اعتیاد دارویی باشد. شکست یک اعتیاد دارویی ممکن است نیاز به مشاوره، درمان سرپایی، یا درمان بستری داشته باشد.

 

غربالگری و تشخیص

 

تشخیص اعتیاد دارویی اغلب شروع می شود در حد پزشک خانواده، اغلب بعد از اینکه یکی از اعضا خانواده افزایش نگرانی پیدا می کند در باره رفتارهای عضو دیگر خانواده. پزشک شما ممکن است سئوالاتی در باره دفعات استفاده از دارو کند، و آیا هیچ یک از اعضا خانواده از اعتیاد شما انتقاد کرده است و آیا شما هرگز احساس کرده اید که شما ممکن است مشکلی داشته باشید.

 

تشخیص قطعی اعتیاد دارویی معمولا بعد از یک ارزیابی توسط یک روانشناس ، پزشک اعصاب و روان یا یک مشاور متخصص اعتیاد صورت می گیرد. آزمایشات خونی اغلب قادر به تشخیص اعتیاد دارویی هستند، ولی این آزمایشات می تواند کمک به پزشک برای مشخص کردن وجود دارو وقتی که استفاده آن انکار می شود باشد.

 

عوارض

 

جداگانه از مشکلات جسمی و روانی که اعتیاد ممکن است ایجاد کند، وابستگی به دارو می تواند ایجاد تعدادی از شکست ها در زندگی شما شود:

 

-          خانواده. تغییرات رفتاری ممکن است منجر به نزاع و کشمکش خانوادگی و زناشویی شود.

-          کار. میزان کارآیی کاهش یافته ، و شما ممکن است اغلب اوقات سر کار غایب باشید.

-          اجتماعی. شما ممکن است دوستان خود را از دست بدهید یا با دوستان دراز مدت خود بیگانه شوید.

-          مدرسه. کارآیی دانشگاهی و انگیزه برتری داشتن در مدرسه ممکن است دچار زیان شود.

-          قانونی. دزدی برای حمایت اعتیاد شما و رانندگی در هنگام اختلال دو تا از مشکلات قانونی هستند که به وسیله اعتیاد دارویی ایجاد می شوند.

-          مالی. خرج پول برای حمایت از اعتیاد خود پول را از دیگر احتیاجات دور می کند، می تواند شما را به قرض انداخته و می تواند منجر به رفتارهایی شود که مغایر ارزشهای شما است.

-          سلامتی. استفاده دارویی و اعتیاد عواقب جسمی زیادی دارد که بستگی به نوع دارویی که شما استفاده می کنید دارد. استفاده از مواد (دارو) ممکن است شما را وادار به دیگر رفتارهای ناسالم کند، مانند سرنگ مشترک یا داشتن عمل جنسی بدون محافظت، که شانس شما را در ابتلا به هپاتیت و اچ آی وی بیشتر می کند. افرادی که اعتیاد دارویی دارند در خطر بیشتری از داروی بیش از حد لزوم هستند چون معتادان نیاز بیشتر و بیشتر دارو برای رسیدن به همان احساس دارند.

 

درمان

 

درمان شامل قدم هایی برای کمک به شما در ترک استفاده از دارو، و متعاقب آن مشاوره و توجه کردن به گروه های کمک کننده به شما برای کمک به شما در مقاومت بر علیه استفاده مجدد از داروها است.

 

درمان ترک دارو

 

هدف ترک اعتیاد(سم زدایی) برای شما در جهت متوقف کردن مصرف داروی اعتیاد آور هر چه سریعتر و به سلامت هرچه بیشتر است.سم زدایی ممکن است شامل کاهش تدریجی دارو یا جایگزینی موقت دیگر مواد باشد، مانند متادون، که دارای عوارض جانبی کمتر شدیدی است. برای برخی افراد، ممکن است بی خطر باشد که به صورت سرپایی ترک داده شوند، دیگران ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان و یا یک مرکز اقامت درمانی داشته باشند.

 

ترک اعتیاد از دسته های دارویی متفاوت تولید عوارض جانبی متفاوت و نیاز به دیدگاه های متفاوت دارد.

 

دژم کننده های سیستم عصبی مرکزیDepressant . عوارض جانبی ترک ممکن است شامل بیقراری، اضطراب، مشکلات خواب و عرق کردن باشد. علائم و نشانه های خیلی جدی همچنین می تواند شامل هذیانات، رعشه تمام بدن، تشنج، افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب، و افزایش دمای بدن باشد. وخیم ترین مرحله ترک ممکن است شامل روان پریشیdelirium ، که بالقوه تهدید کننده زندگی است. درمان ترک می تواند با کاهش تدریجی دارو باشد.

 

-          محرکهای سیستم عصبی مرکزی. عوارض جانبی ترک شامل افسردگی، خستگی، اضطراب، و ویار و هوس شدید باشد. در برخی موارد، علائم و نشانه ها ممکن است شامل افکار خودکشی و قصد خود کشی باشد، سوء ذن شدیدparanoia ، و اختلال در تماس با واقعیت(جنون حاد) است. درمان در خلال ترک معمولا محدود به حمایت هیجانی و احساسی از طرف خانواده شما، دوستان و پزشک است. پزشک شما ممکن است دارو توصیه کند برای درمان جنون سوء ذن یا افسردگی.

-          شبه افیونی ها. عوارض ترک شبه افیونی ها، مانند هروئین، مورفین، اکسی کدون یا کدئین، می تواند محدوده ای از نسبتا ملایم تا شدید داشته باشد. در انتهای خفیف آن، انها ممکن است ریزش آب از بینی، عرق کردن، خمیازه کشیدن، احساس اضطراب و هوس به دارو  داشته باشند. واکنش های شدید می تواند شامل بیخوابی ، افسردگی، مردمک گشاد، نبض سریع، تنفس تند، افزایش فشار خون، دردهای پیچشی شکمی، رعشه، دردهای استخوانی و ماهیچه ای، استفراغ، اسهال باشد. پزشک باید یک ماده افیونی سنتزی مانند متادون را جایگزین کند تا ویار به هروئین را کم کند و به آرامی و راحت افراد بتوانند از هروئین کناره گیری کنند. داروهایی که اخیرا تصویب شده و ترک مواد افیونی را راحت تر می کند بوپرینورفینBuprenorphine یک شبه افیونی ملایم تر که در ایالات متحده برای مدیریت ویار در افرادی که تصمیم برای متوقف کردن استفاده از مواد افیونی قویتر دارند است. این دارو اولین داروی مخدر است که برای درمان اعتیاد با تجویز پزشک و در مطب به جای مراکز درمانی استفاده می شود.

 

ادامه درمان

 

بعد از سم زدایی درمان هایی مانند مشاوره، برنامه های درمان ترک و گروه های کمک کننده به خود می تواند کمک به شما در بهوش بودن کند.

 

-          مشاوره. مشاوره فردی یا خانوادگی با روان شناس، روانپزشک یا مشاور اعتیاد کمک به شما می کنند که در مقابل وسوسه استفاده مجدد داروهای اعتیاد آور مقاومت کنید.رفتار درمانی می تواند کمک به شما در پیدا کردن راههایی برای غلبه بر ویار دارویی شما باشد، پیشنهاد راه کار هایی برای دوری کردن از مواد و پیشگیری از بازگشت، و پیشنهاداتی را ارائه می دهد که چگونه با یک بازگشت برخورد کنید اگر اتفاق افتاد. مشاوره همچنین می تواند صحبت در مورد شغل شما باشد، مشکلات قانونی، و ارتباط شما با خانواده و دوستان. مشاوره با اعضای خانواده می تواند کمک به آنها برای ایجاد مهارت های ارتباطاتی بهتر و حمایت گری بیشتر باشد.

-          برنامه درمانی. برنامه های درمانی عموما شامل جلسات آموزشی و درمانی با متمرکز شدن بر ایجاد هوشیاری و جلوگیری از بازگشت است. این ممکن است از طریق جلسات فردی گروهی یا خانوادگی بدست آید.این برنامه ها در زمینه های مختلف از درمانگاهی و سرپایی تا اقامتی و بستری در دسترس است.

-          گروه های کمک کننده به خود. خیلی ولی نه همه ، از این گروه ها گرایش به استفاده از مدل 12 قدمی که اولین بار به وسیله الکلی های با نام مستعار توسعه یافت دارند. گروه های کمک کننده به خود، مانند مخدریهای بی نامNarcotic Anonymous(NA) ، وجود دارند برای افرادی که اعتیاد دارویی دارند، مانند کوکائین، خواب آورها، و مواد مخدر.پیام این است اعتیاد یک بیماری مزمن است با خطر عود مجدد(بازگشت) و باید مداوم تحت درمان نگهداری باشد- که ممکن است شامل داروها، مشاوره، و تلاش برای شرکت در گروه های کمک کننده به خود-لازم استبرای جلوگیری از بازگشت و عود مجدد. پزشک شما یا مشاور می تواند کمک به شما در تعیین محل گروه کمک کننده به خود باشد. شما همچنین می توانید فهرست گروه ها را در دفترچه تلفن، در کتابخانه و یا اینترنت پیدا کنید.

 

پیشگیری

 

بهترین راه برای جلوگیری از اعتیاد به داروهای غیر قانونی مصرف نکردن دارو بطور کلی است.پزشک شما ممکن است مخدر را به عنوان ضد درد، بنزو دیازپین ها برای از بین بردن اضطراب و بیخوابی ، یا باربیتورات ها را برای رفع ناآرامی یا تحریک توصیه کند. پزشکان این داروها را در مقدار سالم آنها توصیه می کنند و آنها را تحت نظر دارند که به شما مقدار بیشتر از معمول داده نشود و یا طولانی تر از یک مدت دریافت ندارید. اگر شما احساس کردید که شما احتیاج به گرفتن بیشتر از مقدار تجویز شده دارو دارید، به پزشک خود خبر دهید.

 

والدین می توانند قدمهای زیر را برای کمک به پیشگیری از وابستگی دارویی در بچه ها بردارند:

 

-          ارتباط برقرار کردن. با بچه های خود در مورد استفاده و سوء استفاده از داروها صحبت کنید.

-          گوش دادن. شنونده خوبی باشید وقتی که فرزند شما در مورد فشار همکلاسی ها صحبت می کند، و حمایت کننده او در تلاشهایش برای مقاومت بر علیه آن باشید.

-          نمونه خوبی باشید. از الکل و داروهای اعتیاد آور دوری کنید. فرزندانی که والدین آنها الکل و سوء مصرف دارو دارند در خطر بیشتری از اعتیاد دارویی هستند.

-          ارتباط خود را قویتر کنید. بر روی ارتباط خود با فرزندانتان بیشتر کار کنید. یک ارتباط قوی، پایدار بین شما و فرزندتان خطر فرزند شما را برای استفاده و یا سوء استفاده از مواد کاهش می دهد.

 

مهارتهای کنار آمدن

 

در امتداد مشاوره و توجه به گروه های کمک کننده به خود، با پزشک یا مشاور خود در مورد دیگر راههایی که شما می توانید شانس خود را برای پاک بودن از دارو بالا ببرید صحبت کنید.

در زیر چند پیشنهاد آمده است.

 

-          به خودتان وقت بدهید.برای بیشتر افراد، حدود 3 ماه طول می کشد قبل از اینکه بهبودی بارزی اتفاق افتد، بنابراین خیلی زو د منصرف از برنامه درمانی خود نشوید.

-          بیدرنگ در جستجوی درمان دیگر اختلالات روحی خود باشید. از آنجایی که افراد با دیگر مشکلات روحی مانند افسردگی، دو برابر شانس اعتیاد دارند، بیدرنگ به دنبال درمان در یک مرکزی که کیفیت آن تایید شده باشید اگر شما هر گونه علائم و نشانه های بیماریهای روحی را دارید.

-          از موقعیت های با خطر بالا پرهیز کنید. به طرف همسایه ای که در آنجا شما دارو تهیه یا مصرف می کردید بر نگردید. و ، از اجتماع دوستان قدیمی معتاد دوری کنید.

 MayoClinic     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 نوشته شده در  چهارشنبه ۱٠ خرداد ،۱۳۸٥ساعت ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ  توسط دکتر نصراله صولت نیا  پيام هاي ديگران ()